SZEŚĆ rosyjskich bombowców zniszczonych w największym ukraińskim ataku na bazę lotniczą w tym roku

Dziś napływają istotne doniesienia z Ukrainy.

W realiach utrzymującej się blokady dostępu do sieci satelitarnej Starlink, Ukraina demonstruje zachowanie wystarczającego potencjału operacyjnego, by kontynuować działania bojowe. Choć odcięcie łączności w poważnym stopniu zdezorganizowało kontrolę nad szybkimi bezzałogowcami, ukraińskie pociski manewrujące rodzimej produkcji przeprowadziły najbardziej niszczycielskie uderzenie na rosyjską infrastrukturę baz lotniczych od początku bieżącego roku.

W środku nocy rosyjskie źródła monitoringu odnotowały wlot licznych pocisków o wysokiej prędkości w przestrzeń powietrzną Federacji Rosyjskiej, co wywołało alarmy przeciwlotnicze w wielu obwodach. Głównym celem ataku stała się strategiczna baza lotnicza w Borysoglebsku w obwodzie woroneskim, będąca kluczowym węzłem dyslokacji rosyjskiego lotnictwa wojskowego wykonującego uderzenia bombami szybującymi na pozycje frontowe. Materiały wizualne potwierdzają wybuch rozległych pożarów, których łuna rozświetliła pokrywę chmur na nocnym niebie. Mieszkańcy okolic zarejestrowali intensywne błyski, po których nastąpiły silne eksplozje dobiegające z terenu lotniska. Opublikowano również nagranie dokumentujące bezpośrednie trafienie, charakteryzujące się potężnym słupem ognia wznoszącym się w powietrze, co bezpośrednio wskazuje na zniszczenie strategicznego składu amunicji podczas ataku.

Udostępnione następnie zobrazowania satelitarne ujawniły, że skala zniszczeń była znacznie poważniejsza. W wyniku eksplozji zniszczeniu uległo sześć rosyjskich samolotów myśliwsko-bombowych Su-34. Na płycie postojowej widoczne są cztery doszczętnie spalone wraki, natomiast ślady oddziaływania termicznego na asfalcie wskazują, że dwie kolejne maszyny znalazły się w strefie rażenia i odniosły krytyczne uszkodzenia. Formacja ta odgrywa kluczową rolę w rosyjskich operacjach uderzeniowych z użyciem bomb szybujących przeciwko ukraińskim pozycjom frontowym.

Maszyny Su-34 charakteryzują się największym jednorazowym udźwigiem uzbrojenia w całej flocie rosyjskiego lotnictwa wojskowego, w związku z czym są eksploatowane z najwyższą intensywnością. Z uwagi na brak pocisków o dalszym zasięgu pozwalających przeciwdziałać rosyjskim bombom szybującym, jedyną skuteczną metodą neutralizacji tego zagrożenia przez stronę ukraińską pozostaje niszczenie nosicieli oraz zasobów amunicyjnych bezpośrednio na ziemi. Eliminacja sześciu samolotów tego typu stanowi zatem dotkliwą redukcję rosyjskich zdolności w zakresie wsparcia lotniczego.

Do przeprowadzenia uderzenia siły ukraińskie wykorzystały pociski systemu Neptun, wytwarzane przez krajowy przemysł zbrojeniowy. Oręż, którym wcześniej zatopiono okręt flagowy Floty Czarnomorskiej, krążownik Moskwa, od dłuższego czasu jest z powodzeniem wykorzystywany do zadań uderzeniowych przeciw celom lądowym, stanowiąc efektywny środek rażenia obiektów o strategicznym znaczeniu dla Rosji. Podobnie jak w przypadku tych pocisków, niedawno nałożone ograniczenia w funkcjonowaniu systemu Starlink nie paraliżują ukraińskich zdolności do prowadzenia uderzeń dalekiego zasięgu. Pociski użyte do tych operacji naprowadzane są po trajektorii balistycznej, z wykorzystaniem układów nawigacji inercyjnej lub aktywnych głowic radiolokacyjnych, pozostając całkowicie niezależnymi od łączności satelitarnej Starlink.

Podobnie ukraińskie bezzałogowce dalekiego zasięgu wykorzystują zaimplementowane algorytmy sztucznej inteligencji, preprogramowane trasy przelotu, zróżnicowane konstelacje satelitarne, a w określonych profilach misji także balony stratosferyczne pełniące rolę retranslatorów sygnału zamiast terminali Starlink. Należy podkreślić, że operacje uderzeniowe dalekiego zasięgu wymierzone są przede wszystkim w obiekty statyczne. Oznacza to, że pociski i drony nie wymagają aktywnego sterowania w czasie rzeczywistym przez ukraińskich operatorów za pośrednictwem terminali Starlink, w odróżnieniu od taktycznych dronów uderzeniowych średniego zasięgu czy bezzałogowców przechwytujących. To właśnie w tym ostatnim obszarze deficyt łączności wywołuje najbardziej dotkliwe skutki operacyjne. Nie wpływa on w sposób decydujący na kampanię niszczenia rosyjskiej infrastruktury naftowej i energetycznej, lecz rzutuje na zdolność ochrony ludności cywilnej przed atakami terrorystycznymi z użyciem aparatów Shahed oraz osłabia możliwości odpierania rosyjskich natarć na poziomie taktycznym. Ponieważ uderzenia dalekiego zasięgu pozostają obecnie jedynym instrumentem wywierania asymetrycznej presji na Rosję, prezydent Zełenski oficjalnie uchylił zakaz ataków na rosyjskie rafinerie — ograniczenie wprowadzone pierwotnie w celu wyjścia naprzeciw inicjatywom negocjacyjnym ekipy Trumpa.

Podsumowując, mimo że strona ukraińska na wniosek Waszyngtonu wstrzymała uderzenia na rosyjskie obiekty energetyczne na okres trzech dni, Rosja nie przerwała ataków na ukraińską infrastrukturę energetyczną i miasta, co skłoniło Zełenskiego do uznania dalszych ustępstw za bezprzedmiotowe i odwołania polecenia. W sytuacji, gdy ograniczenia prędkości przesyłu danych Starlink osłabiają przede wszystkim defensywny potencjał Ukrainy, kampania uderzeń dalekiego zasięgu będzie prowadzona ze zdwojoną determinacją. Kijów dysponuje szerokim wachlarzem rodzimych systemów uzbrojenia, które będą kontynuować uderzenia w lotniska wojskowe, składy amunicji i rafinerie w głębi terytorium rosyjskiego, niezależnie od ograniczeń nałożonych na terminale Starlink przez Waszyngton. Zełenski zaznaczył przy tym, że z perspektywy Ukrainy działania te nie stanowią gry taktycznej, porozumienia politycznego ani dyplomacji, lecz warunek dalszego przetrwania państwa i jego obywateli.