Rosyjski budżet wojskowy bije historyczny rekord, gdy gospodarka coraz bardziej traci tempo

Planowane przez Moskwę zwiększenie wydatków na obronność odzwierciedla pełnoskalową transformację strukturalną w kierunku permanentnej gospodarki wojennej. Priorytetyzacja zamówień wojskowych kosztem nakładów cywilnych uwidacznia poważne luki fiskalne w warunkach kurczących się dochodów z węglowodorów i cięć w budżetach publicznych. Odcięte od międzynarodowych rynków kapitałowych oraz zmagające się ze słabym popytem na obligacje krajowe, państwo w coraz większym stopniu opiera się na agresywnej polityce podatkowej i mechanizmach inflacyjnych. W rezultacie sektor cywilny ponosi narastające koszty wynikające z odpływu kapitału, deficytów infrastrukturalnych oraz narastającej presji zadłużenia w przedsiębiorstwach prywatnych. Jednocześnie gwałtowny wzrost wydatków przemysłowych przynosi malejące korzyści strategiczne na linii frontu z powodu wysokich kosztów odtworzeniowych i utrzymujących się wąskich gardeł w dostawach. W konsekwencji Kreml staje przed narastającym dylematem między kontynuowaniem wojny na wyczerpanie a utrzymaniem długoterminowej wewnętrznej stabilności makroekonomicznej.

‍

‍