Ukraina produkuje 1750 rakiet RUTA w UE, a Putin nie może zatrzymać tej nowej fali produkcji

Rozbudowa europejskiej produkcji pocisków manewrujących oznacza strukturalne przejście od doraźnych dostaw uzbrojenia do trwałej mobilizacji przemysłowej na rzecz uderzeń dalekiego zasięgu. Utworzenie masowej produkcji poza strefą działań wojennych eliminuje zależność Ukrainy od kurczących się zapasów zachodnich oraz dronów o ograniczonej masie głowicy. Drastyczna redukcja kosztów jednostkowych umożliwia wdrożenie opłacalnej ekonomicznie doktryny nasycenia, zdolnej do permanentnej degradacji kluczowej infrastruktury na zapleczu wroga. Zdolność ta stawia Moskwę przed poważnym dylematem strategicznym, wymuszając niekorzystne rozproszenie systemów obrony powietrznej z dala od linii frontu. W rezultacie ciągła interdykcja bezpośrednio zagraża logistycznej wykonalności długofalowych rosyjskich operacji ofensywnych. Niemniej jednak oparcie potencjału uderzeniowego Ukrainy na suwerennych europejskich łańcuchach dostaw generuje nowe zależności bezpieczeństwa oraz regionalne ryzyka geopolityczne.

‍

‍