Tsjetsjeense commandant kondigt inzet van drones en troepen aan voor Iran-escalatie

Vandaag komt er gevaarlijk nieuws uit Iran.

Rusland toont bereidheid om Tsjetsjeense strijdkrachten in Iran in te zetten als aanvulling op de leveringen van aanvals-drones, met als doel het Iraanse regime te steunen tegen de VS en Israël. Een dergelijke stap wordt echter beschouwd als een verwoestende provocatie voor de Amerikaanse zijde, wat gemakkelijk averechts kan werken en de twee conflicten kan doen samensmelten tot één grote oorlog.

Aan Rusland gelieerde Tsjetsjeense eenheden hebben aangegeven bereid te zijn naar Iran te worden uitgezonden om de Islamitische Republiek te ondersteunen als onderdeel van een Russische steuncampagne. De commandant van de Achmat-eenheid, Apti Alaoedinov, verklaarde dat Tsjetsjeense troepen wachten op een bevel van Vladimir Poetin om de Amerikaanse strijdkrachten in Iran het hoofd te bieden. Door dit openlijk uit te spreken, zet het Tsjetsjeense commando de Russische president onder druk en zet het aan tot een gevaarlijke koers richting een directe confrontatie tussen Rusland en de Verenigde Staten, die verder gaat dan de indirecte oorlog via Oekraïne, zoals Rusland beweert.

Deze ontwikkeling komt bovenop het nieuws dat Rusland ernaar streeft om verbeterde Shahed-dronetechnologie aan Iran over te dragen. Gedurende de huidige oorlog viel Iran zijn buurlanden in de Golf aan met oudere varianten van de Shahed-drones met kleinere kernkoppen en verouderde communicatiesystemen, waarvan de meeste met succes werden onderschept.

Naarmate de oorlog in Oekraïne vordert, hebben Russische ingenieurs de Shahed aanzienlijk verfijnd, waardoor er in feite een nieuwe variant is ontstaan die beter in staat is om detectie te vermijden en zelfs de gelaagde Oekraïense luchtverdedigingssystemen te overbelasten.

Deze vernieuwde drones worden geleidelijk uitgerust met Mesh-communicatiezenders, die zorgen voor een betrouwbare verbinding, bewakingscamera's aan boord voor real-time navigatie, en grotere kernkoppen om de schade te vergroten.

Tegelijkertijd veranderde het Russische leger zijn aanpak: van het lanceren van drones in brede, verspreide golven naar het concentreren van meerdere aanvallen op een kleiner aantal specifieke doelen. Deze aanpak hielp om de middelen van de luchtverdediging uit te putten terwijl de algehele effectiviteit toenam, en Iraanse strijdkrachten kunnen deze tactiek nu kopiëren om gelaagde luchtverdedigingsnetwerken te penetreren.

Rusland heeft eerder Tsjetsjeense eenheden ingezet als expeditionaire krachten ter ondersteuning van zijn operaties in het buitenland. Met name de Tsjetsjeense strijdkrachten speelden een aanzienlijke ondersteunende rol bij de Russische interventie ter ondersteuning van Bashar al-Assad in Syrië, beginnend met informele aanbiedingen van Kadyrov in 2015 en formele inzet na 2016. Aanvankelijk werden ongeveer 500 militairen van de militaire politie uit Tsjetsjeense bataljons naar Aleppo gestuurd om toezicht te houden op de evacuaties van rebellen, humanitaire hulp te distribueren en de stad te bewaken.

De Tsjetsjeense eenheden hebben echter hun meest uitgebreide buitenlandse inzet gekend in Oekraïne. Vroeg in de invasie probeerden ze spraakmakende operaties uit te voeren, zoals de moordaanslag op de Oekraïense president Volodymyr Zelensky, en vochten ze in belangrijke veldslagen zoals het beleg van Marioepol, waar ze de gestagneerde Russische opmars moesten aanvullen. Hun rollen verschoven van frontlinie-aanvallen naar operaties in de achterhoede, zoals het bewaken van door Rusland gecontroleerde gebieden, het ondersteunen van lokale door Rusland geïnstalleerde autoriteiten en het dienen als barrièretroepen tegen ongemotiveerde Russische troepen. Indien ingezet in Iran, zouden ze vanwege de interne spanningen aldaar opnieuw in die hoedanigheid kunnen dienen om de cohesie tussen verschillende gewapende machten te bewaren en het regime te helpen aan de macht te blijven.

De ontvangst van gevechtservaren Tsjetsjeense strijders samen met de vernieuwde dronetechnologie uit Rusland zou de veiligheids- en aanvalscapaciteiten van Iran versterken. Deze twee vullen elkaar aan, aangezien de Tsjetsjeense strijders de Iraanse grondtroepen kunnen ondersteunen, grensgebieden kunnen verdedigen of kunnen helpen bij het onderdrukken van anti-regeringsprotesten, terwijl de drones de diepe aanvalscapaciteiten van Iran vergroten om gaten in de gelaagde luchtverdediging van de Golfstaten en Israël uit te buiten door ze te overweldigen met verzadigingsaanvallen en zich te concentreren op specifieke doelen.

Helaas voor de Iraniërs heeft Rusland, vanwege de oorlog in Oekraïne en de zware verliezen aan personeel en materieel aldaar, beperkte opties om Iran beslissend te helpen. Toch is de Russische regering erop gebrand om ten minste haar bereidheid daartoe te signaleren, om haar gezicht te redden nadat ze al talrijke mondiale bondgenoten heeft verraden en verloren, met Venezuela als laatste voorbeeld.

Over het geheel genomen markeren de gesprekken over de Tsjetsjeense inzet en de technologieoverdrachten een nieuwe fase van Russische betrokkenheid bij de oorlog in Iran. Tot nu toe was de hulp van Rusland slechts retorisch, door de aanval te veroordelen en te vragen om de-escalatie, wat Iran niet hielp tegen de meedogenloze Israëlische en Amerikaanse bombardementen. Nu zou de hulp van Rusland werkelijkheid kunnen worden, meer als een schok en irritatie voor Trump dan als een echte game-changer voor de militaire superioriteit van de VS en Israël.