Czeczeński dowódca wysyła drony i wojska: Eskalacja konfliktu z Iranem blisko

Z Iranu napływają dziś niepokojące doniesienia.

Rosja wykazuje gotowość do rozmieszczenia sił czeczeńskich w Iranie jako uzupełnienie dostaw dronów uderzeniowych, mających wesprzeć irański reżim w konfrontacji z USA i Izraelem. Taki krok stanowiłby jednak dewastującą prowokację wobec strony amerykańskiej, która mogłaby łatwo przynieść odwrotny skutek i doprowadzić do połączenia obu konfliktów w jedną wielką wojnę.

Powiązane z Rosją siły czeczeńskie zasygnalizowały gotowość do przerzucenia do Iranu w celu wsparcia Republiki Islamskiej w ramach rosyjskiej kampanii pomocowej. Dowódca jednostki Achmat, Apti Alaudinow, oświadczył, że czeczeńskie wojska czekają na rozkaz Władimira Putina, by przeciwdziałać siłom USA w Iranie. Poprzez jawne formułowanie takich deklaracji, czeczeńskie dowództwo wywiera presję na rosyjskiego prezydenta i inicjuje niebezpieczny impuls ku bezpośredniemu starciu między Rosją a Stanami Zjednoczonymi, wykraczając poza ramy wojny pośredniej prowadzonej na Ukrainie, jak twierdzi Rosja.

Rozwój ten następuje równolegle do informacji o dążeniach Rosji do przekazania Iranowi zmodernizowanej technologii dronów Shahed. W trakcie trwającej wojny Iran atakował sąsiednie kraje Zatoki Perskiej starszymi wariantami Shahedów z mniejszymi głowicami i przestarzałymi systemami łączności, z których większość została skutecznie przechwycona.

W miarę postępów wojny na Ukrainie rosyjscy inżynierowie znacząco udoskonalili konstrukcję Shahedów, tworząc de facto nowy wariant, zdolny do skuteczniejszego unikania wykrycia i przeciążania nawet warstwowych systemów obrony powietrznej Ukrainy.

Te zmodernizowane drony są sukcesywnie wyposażane w nadajniki łączności typu Mesh, zapewniające niezawodne połączenie, pokładowe kamery monitorujące do nawigacji w czasie rzeczywistym oraz większe głowice bojowe w celu zwiększenia siły rażenia.

Jednocześnie rosyjska armia zmieniła podejście z wystrzeliwania dronów w szerokich, rozproszonych falach na koncentrowanie wielokrotnych uderzeń na mniejszej liczbie konkretnych celów. Takie podejście pomogło wyczerpać zasoby obrony powietrznej przy jednoczesnym zwiększeniu ogólnej skuteczności, a siły irańskie mogą teraz skopiować tę taktykę, aby penetrować wielowarstwowe sieci obrony przeciwlotniczej.

Rosja już wcześniej wykorzystywała jednostki czeczeńskie jako siły ekspedycyjne wspierające jej operacje zagraniczne. W szczególności siły czeczeńskie odegrały znaczącą rolę wspierającą w rosyjskiej interwencji po stronie Baszara al-Asada w Syrii, poczynając od nieformalnych ofert Kadyrowa w 2015 roku i formalnych wdrożeń po roku 2016. Początkowo około 500 funkcjonariuszy żandarmerii wojskowej z batalionów czeczeńskich wysłano do Aleppo, aby nadzorowali ewakuację rebeliantów, dystrybuowali pomoc humanitarną i patrolowali miasto.

Jednak jednostki czeczeńskie odnotowały swoje najszersze zastosowanie zagraniczne na Ukrainie, gdzie na wczesnym etapie inwazji podejmowały głośne operacje, takie jak próby zamachu na prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego, oraz walczyły w kluczowych bitwach, takich jak oblężenie Mariupola, gdzie miały wspierać zahamowane rosyjskie natarcie. Ich rola ewoluowała od szturmów frontowych do operacji tyłowych, takich jak patrolowanie terytoriów kontrolowanych przez Rosję, wspieranie lokalnych władz kolaboracyjnych oraz pełnienie funkcji oddziałów zaporowych wobec zdemotywowanych żołnierzy rosyjskich. W przypadku rozmieszczenia w Iranie, ze względu na tamtejsze napięcia wewnętrzne, mogłyby one ponownie służyć w tym charakterze, utrzymując spójność między różnymi formacjami zbrojnymi i pomagając reżimowi utrzymać się przy władzy.

Pozyskanie doświadczonych w walce czeczeńskich bojowników wraz ze zmodernizowaną technologią dronów z Rosji wzmocniłoby bezpieczeństwo i zdolności uderzeniowe Iranu. Te dwa elementy wzajemnie się uzupełniają, gdyż czeczeńscy bojownicy mogliby wspierać irańskie wojska lądowe, bronić obszarów przygranicznych lub pomagać w tłumieniu protestów antyrządowych, podczas gdy drony zwiększają zdolności Iranu do uderzeń w głębi terytorium przeciwnika, wykorzystując luki w warstwowej obronie powietrznej państw Zatoki i Izraela poprzez ataki nasycające i koncentrację na konkretnych celach.

Niestety dla Irańczyków, ze względu na wojnę na Ukrainie i ciężkie straty w personelu oraz sprzęcie, Rosja ma ograniczone pole manewru, by zdecydowanie pomóc Iranowi. Mimo to rosyjski rząd dąży do przynajmniej zasygnalizowania gotowości do działania, aby zachować twarz po wcześniejszej zdradzie i utracie licznych globalnych sojuszników, z których ostatnim była Wenezuela.

Ogólnie rzecz biorąc, rozmowy o rozmieszczeniu sił czeczeńskich i transfery technologii oznaczają nowy etap rosyjskiego zaangażowania w wojnę w Iranie. Do tej pory pomoc Rosji miała charakter wyłącznie retoryczny, ograniczając się do potępiania ataków i apeli o deeskalację, co nie pomogło Iranowi w obliczu nieustannych bombardowań ze strony Izraela i USA. Teraz pomoc Rosji może się zmaterializować, stanowiąc raczej element szoku i irytacji dla Trumpa niż realny punkt zwrotny wobec przewagi bojowej USA i Izraela.