Eerste keer in 12 jaar! Oekraïne sluit het luchtruim van de Krim volledig!

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit Oekraïne.

Hier hebben de Oekraïense strijdkrachten voor het eerst in twaalf jaar een permanente aanwezigheid van onbemande luchtvaartuigen boven de Krim opgebouwd, wat een operationele situatie creëert die een jaar geleden vrijwel ondenkbaar werd geacht. Volgens de Unmanned Systems Forces van Oekraïne voerde de vierhonderdveertiende Brigade Birds of Magyar gedurende de zomer meer dan zevenduizend missies uit als onderdeel van de Krim-operatie, waarbij drones herhaaldelijk tientallen kilometers over het schiereiland vlogen ter bestrijding van Russische doelen.

De omvang van deze operaties verleent deze ontwikkeling een grote strategische betekenis, aangezien de Oekraïense drones met een zodanige frequentie terugkeren dat een continue druk op het gehele schiereiland wordt gehandhaafd. Russische strijdkrachten moeten zich herhaaldelijk instellen op opeenvolgende aanvallen, waardoor de Oekraïense drone-activiteit boven de Krim een vast onderdeel van het gevechtsbeeld is geworden.

Oekraïne bereikte dit door in eerste instantie de systemen uit te schakelen die Rusland inzet voor de detectie en bestrijding van inkomende drones. Eind augustus troffen Oekraïense eenheden een Nebo-SV-radarsysteem, onderdelen van een P-achttien-radar en verbindingsapparatuur nabij Olenivka, terwijl ook een relaisstation bij Froenze en een Russisch militair trainingscentrum in Sebastopol werden geraakt.

Deze systemen stellen Rusland in staat inkomende drones vroegtijdig te detecteren, hun vliegpad te traceren en nabijgelegen luchtverdedigingseenheden aan te sturen voordat doelen worden bereikt. Slechts enkele dagen later vernietigden Oekraïense aanvallen een Russisch Pantsir-S-één-luchtverdedigingssysteem nabij Kertsj, waarmee een van de wapens werd uitgeschakeld die zijn ontworpen voor de onderschepping van drones en raketten op korte afstand. Het verlies van deze platforms vormt een groter probleem dan de louter materiële schade, aangezien slagen tegen radarsystemen, verbindingsknooppunten en lanceerinrichtingen bressen slaan in het gehele Russische verdedigingsnetwerk. Elke nieuwe bres vergroot de kans dat daaropvolgende golven Oekraïense drones doordringen tot waardevolle doelen dieper op de Krim.

Zodra Oekraïense drones deze verdedigingslinies hebben doorbroken, richten de vervolgaanvallen zich op de achterliggende vliegvelden en vliegtuigen. Op twintig augustus trof Oekraïne het vliegveld van Saky nabij Novofedorivka, waarbij een Russische Su-vierentwintig-M en vier eenheden grondondersteuningsapparatuur werden vernietigd. Deze actie toonde aan dat Oekraïense drones Saky zelf kunnen bereiken en een vliegtuig op de grond kunnen uitschakelen, inclusief de uitrusting die nodig is om het vliegveld operationeel te houden. Nog belangrijker was de melding van de Oekraïense militaire inlichtingendienst in de nacht van zeven september over een nieuwe succesvolle slag tegen een Russische Su-vierentwintig-tactische bommenwerper op de basis van Saky. Dit toonde aan dat Rusland er weken na de vorige aanval nog steeds niet in was geslaagd Oekraïense drones van zijn luchtvaartfaciliteiten weg te houden. Russische luchtbases bleven zodoende blootstaan aan herhaalde aanvallen, zelfs nadat de commandant op de hoogte was van het bereik van de Oekraïense systemen.

Het structurele probleem voor Rusland is dat Oekraïne opnieuw aanvallen uitvoert voordat de schade van eerdere slagen volledig kan worden hersteld. Het vervangen van verloren systemen, het verplaatsen van overgebleven vliegtuigen en het versterken van kwetsbare bases kost tijd, wat Oekraïne een nieuw operationeel venster biedt alvorens hetzelfde beschermingsniveau is hersteld. Een vervolgaanval dwingt de legerleiding vervolgens om opnieuw middelen te verplaatsen en herstelprocessen te herstarten. De aanval van zeven oktober nabij Dzjankoj toonde aan dat zelfs pogingen om de lokale verdediging te versterken het doelwit kunnen worden: Oekraïense eenheden troffen een Russische mobiele vuurgroep, waarbij één militair omkwam en een andere gewond raakte. Rusland zet deze eenheden in om laagvliegende drones te bestrijden die aan de grotere luchtverdedigingssystemen glippen, maar Oekraïne kan deze kleinere verdedigingseenheden nu eveneens uitschakelen, wat het voor Rusland bemoeilijkt om de bressen van eerdere aanvallen te dichten. Wanneer één zwakte wordt hersteld, vereist een ander gebied weer versterking, waardoor de druk zich continu over het schiereiland verplaatst.

Over het geheel genomen is de voornaamste verandering dat de Krim niet langer kan worden beschouwd als een veilig ruggensteunpunt waar Rusland vliegtuigen en andere hoogwaardige middelen met hetzelfde vertrouwen kan stationeren als voorheen. Het beschermen van de belangrijkste vliegvelden en bases vereist het verplaatsen van extra systemen naar die specifieke locaties, wat andere doelen mogelijk minder beschermd laat, terwijl het verspreiden van die verdediging over het schiereiland het moeilijker maakt om één enkele locatie adequaat te beveiligen. Oekraïne hoeft niet elk Russisch luchtverdedigingssysteem te vernietigen om van deze situatie te profiteren; het in de lucht houden van voldoende drones dwingt Moskou al tot continue verplaatsingen van zijn verdediging. Indien deze druk aanhoudt, zal het gebruik van de Krim als militair achterland voor Rusland toenemend kostbaar worden, zelfs op dagen dat Oekraïense drones geen materiële vernietiging aanrichten.