Russen lijden ZINNENLOZE verliezen bij uitbraakpoging Dobropillja

Vandaag komt er belangrijk nieuws uit de operationele sector Dobropillia.

Hier lopen de Russische strijdkrachten die proberen door te breken richting Dobropillia in een steeds verwoestendere Oekraïense vernietigingszone, waar zelfs de kleinste beschikbare dekking is veranderd in een dodelijke val. Ondanks maanden van zware gevechten zijn de Russische troepen er niet in geslaagd de controle over Bilytske veilig te stellen, waardoor de leiding gedwongen is versterkingen te blijven aanvoeren via Rodynske en over volledig open benaderingsroutes.

Het Russische operationele doel blijft ongewijzigd: naar het noorden en westen oprukken, Dobropillia bereiken en een nieuw steunpunt vestigen van waaruit het offensief voorbij Pokrovsk kan worden uitgebreid. Om dit te bewerkstelligen trekken Russische stormgroepen op langs twee smalle routes vanuit Rodynske. Deze benaderingswegen bieden slechts beperkte dekking door begroeiing en terreinaccenten, terwijl het omliggende landschap grotendeels uit open velden bestaat, en dat is precies waar de Oekraïense drone-operators hun hinderlagen hebben ingericht.

Oekraïense verkenningsdrones monitoren de Russische verplaatsingen ononderbroken, terwijl FPV-piloten wachten tot de soldaten hun dekking verlaten. Kleine infiltratiegroepen die het open terrein proberen over te steken worden kwetsbaar lang voordat zij de frontlijn bereiken, met enorme verliezen tot gevolg.

Alleen al in de maand september meldde de Lubart-brigade van Oekraïne, die opereert binnen het Azov-korps, het uitschakelen van driehonderdeenenzestig Russische soldaten en het verwonden van nog eens tweehonderdnegenentwintig militairen langs deze benaderingsroutes nabij Rodynske.

Eén specifieke locatie illustreert echter de meedogenloosheid van de strijd, aangezien Russische soldaten die bij deze aanvallen gewond raken frequent geen medische bijstand of evacuatie krijgen. Degenen die nog in staat zijn zich te verplaatsen zoeken wanhopig naar dekking, maar de omliggende velden bieden vrijwel nergens beschutting.

Een van de weinige beschikbare bouwwerken is een smalle duiker onder een spoorwegembanlement, en de Russen proberen deze te bereiken in de hoop dat de betonconstructie hen bescherming zal bieden. De Oekraïense operators onderkenden echter het voorspelbare verplaatsingspatroon en begonnen de doorgang zelf te bewaken, waarbij FPV-drones werden gepositioneerd om de naderende Russen te onderscheppen, waardoor wat een schuilplaats leek veranderde in een nieuwe dodelijke hinderlaag.

Herhaalde Russische pogingen om dezelfde route te gebruiken hebben naar verluidt tientallen lichamen achtergelaten rond de spoorwegovergang; Oekraïense beelden tonen gesneuvelden die verspreid liggen langs de toegangswegen en het spoor van de opeenvolgende infiltratiegroepen markeren, wat ertoe heeft geleid dat de spoorwegdoorgang is veranderd in een trechter des doods. Toch blijven Russische commandanten extra soldaten door de omliggende velden en deze trechter in sturen, omdat alternatieve benaderingsroutes nog minder bescherming bieden.

Dit weerspiegelt het bredere mislukken van het Russische offensief ten noorden van Pokrovsk, want sinds de inname van de stad in februari hebben de Russische strijdkrachten geprobeerd dit succes uit te buiten door op te rukken naar Dobropillia. De Oekraïense verdediging met drones heeft hun progressie echter gereduceerd tot een kostbare strijd om individuele posities, met bijna twintigduizend gedode en meer dan tienduizend gewonde Russen in deze sector sinds de inname. De territoriale vooruitgang is aanzienlijk minder indrukwekkend, waarbij Russische militaire analisten de opmars omschrijven in slechts tientallen meters.

De tijd begint nu echter een bijkomende tegenstander te worden, aangezien de Russische leiding Dobropillia moet bereiken voordat de herfstregens de omliggende velden veranderen in een diepe modderzee. Infiltratiegroepen die nu al worstelen op het open terrein zouden nog trager worden, voordat de naderende winter extra operationele complicaties meebrengt, waaronder invallende vorst, afgenomen vegetatie en uiterst beperkte mogelijkheden tot camouflage. De inname van Dobropillia zou de beschikking geven over gebouwen, kelders en versterkte posities waar Russische troepen kunnen schuilen, consolideren en verdere operaties kunnen voorbereiden, maar om die posities te bereiken moet men eerst de Oekraïense dronedefensie overleven.

Over het geheel genomen blijven de Russische strijdkrachten, ondanks het opofferen van duizenden soldaten langs de benaderingsroutes naar Dobropillia, onmachtig om zelfs Bilytske duurzaam te controleren of een substantieel steunpunt aan de rand van Dobropillia te vestigen. De verslechterende weersomstandigheden dreigen daardoor de grenzen van het Russische operationele vermogen voorbij Pokrovsk bloot te leggen: het Russische leger nam de stad in, maar zijn troepen betalen nog steeds een buitengewoon hoge prijs in een loutere poging om voorbij die lijn op te rukken.