Afrikaanse soldaten worden massaal ingezet door het Russische leger

De oorlog in Oekraïne is een fase ingegaan waarin mankracht, en niet materieel, de meest acute beperking voor Rusland vormt. Jaren van uitputting hebben het vermogen van Moskou om zijn strijdkrachten uit binnenlandse bronnen aan te vullen, zonder politiek risico thuis, geleidelijk uitgehold. Het Kremlin heeft geprobeerd deze afrekening uit te stellen via contracten, gevangenissen, regionale quota en financiële prikkels, maar die instrumenten verliezen nu hun effectiviteit. Naarmate de verliezen op het slagveld de nieuwe aanwervingen beginnen te overtreffen, wordt Rusland gedwongen opties te overwegen die voorheen als marginaal of aanvullend werden beschouwd. Een van die opties is de externalisering van risico, waarbij de menselijke kosten van de oorlog verschoven worden weg van de Russische samenleving zelf. Deze dynamiek verklaart waarom het conflict nu strijders van ver buiten de grenzen van Rusland aantrekt, en een diepere laag van strategische uitputting onder het oppervlak onthult.

‍