Europese coalitie breidt uitwisseling van inlichtingen uit terwijl de Amerikaanse dominantie afneemt.

Moderne oorlogvoering beloont in toenemende mate de zijde die het eerst ziet, niet de zijde die het eerst vuurt. Voor Oekraïne is de informatiestroom geen ondersteunende functie meer, maar de ruggengraat die reactietijd, het overleven van troepen en de bescherming van burgers bepaalt. Naarmate de oorlog vordert, is de afhankelijkheid van externe inlichtingen stilletjes een van de meest kritieke strategische kwetsbaarheden van Kyiv geworden. Elke verstoring in die stroom zou niet alleen de effectiviteit verminderen, maar ook fundamenteel bepalen hoeveel risico de Oekraïense strijdkrachten en steden moeten absorberen. Dit plaatst Europa op een kruispunt, waar het nemen van meer verantwoordelijkheid zou betekenen dat de verschuiving wordt gemaakt van politieke steun naar directe operationele relevantie. Tegen deze achtergrund onderstrepen de ontwikkelingen rond Oekraïne een overgang in de oorlog waarin informatieoverwicht, in plaats van vuurkracht alleen, kan bepalen wie de escalatie beheerst en wie te laat reageert.

‍