De hulp bereikte Oekraïne net op tijd, toen Rusland nucleaire faciliteiten aanviel.

Russische aanvallen waren bedoeld om een beslissende klap toe te brengen op een moment dat de Oekraïense luchtverdediging naar verwachting vrijwel uitgeput zou zijn. Moskou richtte zich op massale aanvallen tegen cruciale knooppunten van het elektriciteitsnet, in de veronderstelling dat de Oekraïense voorraden onderscheppingsmiddelen te laag waren om effectief weerstand te bieden. Last-minute leveringen van luchtverdedigingsmunitie door Europese partners herstelden echter een beperkte onderscheppingscapaciteit. Hierdoor kon Oekraïne het kleine aantal transmissieverbindingen verdedigen waarvan de vernietiging het elektriciteitssysteem zou hebben opgesplitst. Hoewel de aanvallen aanzienlijke schade en stroomuitval veroorzaakten, leidden zij niet tot een systeeminstorting. Het net blijft operationeel, zij het met vrijwel geen resterende buffer tegen toekomstige aanvallen.

‍