Roemenië breidt militaire hubs uit om de Oekraïense pantserkrachten nieuw leven in te blazen.

In de moderne industriële oorlogsvoering is het vermogen om gevechtskracht te herstellen net zo beslissend geworden als het vermogen om deze te vernietigen. Naarmate de uitputting toeneemt, worden oorlogen steeds vaker niet alleen aan het front gewonnen, maar ook in de reparatiecorridors die bepalen hoe snel verliezen weer inzetbaar zijn. Voor Oekraïne hangt het behoud van pantserimpuls nu af van de vraag of beschadigde voertuigen permanent uit het gevecht verdwijnen of er weer in terugkeren. Dit heeft het strategische gewicht verlegd naar buurlanden die reparatielast kunnen absorberen zonder kritieke infrastructuur aan directe aanvallen bloot te stellen. In dit kader markeert de groeiende rol van Roemenië een overgang van logistieke ondersteuning naar directe deelname aan de heropbouw van Oekraïense strijdkrachten. Tegen deze achtergrond zijn pantserverliezen niet langer eindpunten, maar variabelen in een systeem dat moet voorkomen dat uitputting op het slagveld leidt tot operationeel falen.

‍