Russen ervaren volledig commandokaos doordat communicatienetwerken worden uitgeschakeld.

De gevechten in de richting van Zaporizja benadrukken hoe fragiel de Russische frontlijncontrole is geworden onder aanhoudende druk en verslechterd situationeel bewustzijn. In dit sector telt perceptie nu bijna net zo zwaar als kracht, omdat Russische commandobeslissingen steeds meer worden gestuurd door vervormde rapportages en de angst voor plotselinge doorbraken. Beperkte Oekraïense acties kunnen daarom onevenredige effecten genereren, niet door massale aanvallen, maar door gaten in communicatie, coördinatie en vertrouwen te benutten. De dynamiek op het slagveld verschuift naar een situatie waarin verkenning, probing en druk op achtergebieden een tegenstander kunnen destabiliseren die afhankelijk is van opgeblazen beweringen van controle. Dit creëert een gevaarlijke terugkoppelingslus voor Russische commandanten, waarbij kleine tegenslagen worden geïnterpreteerd als systemisch falen. Tegen deze achtergrond gaat het front van Zaporizja minder over doelbewuste offensieven en meer over het testen hoe snel een overbelaste commandostructuur uiteenvalt wanneer ze met de realiteit wordt geconfronteerd.

‍