De oliecrisis in Rusland escaleert na het verlies van de Venezolaanse olie-levenslijn, temidden van verwoestende aanvallen op zijn raffinaderijen

De Russische energiesector komt in een fase waarin de druk niet langer uit één richting komt, maar tegelijkertijd samenvalt op productie, verwerking en export. Wat vroeger als de veerkrachtige ruggengraat van de Russische economie fungeerde, staat nu onder zowel interne als externe stress. Schade binnen Rusland beperkt de hoeveelheid olie die kan worden geraffineerd en gemonetariseerd, terwijl externe maatregelen de routes en partners beperken waarop Moskou vertrouwt om de exportstromen op peil te houden. Deze combinatie is cruciaal, aangezien de olie-inkomsten zowel de staatsbegroting als de oorlogsinspanningen ondersteunen. Naarmate de buffers verdwijnen, beginnen de verliezen zich op te stapelen in plaats van geïsoleerd te blijven. Het resultaat is een systeem dat nog steeds olie kan produceren, maar dat steeds meer moeite heeft om deze onder voortdurende druk om te zetten in stabiele inkomsten.

‍