Duża grupa rosyjskich żołnierzy wpada w pułapkę i poddaje się ukraińskim oddziałom bez walki

Na kierunku hulajpolskim 225. Pułk Szturmowy Sił Zbrojnych Ukrainy ujął niedawno na tyłach liczną grupę 64 rosyjskich dywersantów. Ukraińscy żołnierze przeprowadzili operację czyszczenia terenu w pięciu miejscowościach oraz na przyległych obszarach – od Ternuwate, przez Wozdwyszewkę, po Werchnią Tersę – podczas której rosyjskie elementy infiltracyjne poddawały się sukcesywnie w miarę podchodzenia sił własnych. Rzecznik pułku poinformował, że w wyniku udanego przeczesania rejonu ukraiński fundusz wymiany jeńców wojennych został znacząco zasilony, co umożliwi powrót do kraju 64 pojmanym żołnierzom ukraińskim podczas planowanych wymian.

Wskazani żołnierze rosyjscy zostali pojmani po uprzednim udanym przeniknięciu za ukraińską linię obrony. Zadaniem tych sił było skryte przekroczenie pozycji ukraińskich i prowadzenie działań rajdujących przeciwko stanowiskom dowodzenia oraz szlakom zaopatrzeniowym, co miało wywołać dezorganizację na ukraińskich tyłach. Część grup otrzymała ponadto zadanie wykrywania i neutralizacji ukraińskich załóg bezzałogowych statków powietrznych w celu pozbawienia oddziałów pierwszoliniowych wsparcia ze strony dronów oraz uniemożliwienia ukraińskiemu dowództwu prowadzenia rozpoznania obrazowego w czasie rzeczywistym. Do obowiązków infiltratorów należało również pozyskiwanie danych rozpoznawczych, identyfikacja luk w systemie obronnym oraz mapowanie pozycji ukraińskich, przeznaczonych następnie do rażenia przez rosyjskie drony, artylerię i kierowane bomby szybujące. Do tego typu misji dowództwo rosyjskie kieruje zazwyczaj personel o niskim priorytecie i minimalnym przeszkoleniu, a celem niektórych działań jest jedynie zatknięcie rosyjskiej flagi w danej miejscowości, co pozwala na sprawozdawcze wykazywanie sukcesów terenowych i fikcyjne zaliczanie znacznych obszarów pod kontrolę Federacji Rosyjskiej.

W przyjętej metodzie ujawnia się kluczowa słabość taktyczna, gdyż przez ukraińskie ugrupowanie są w stanie przeniknąć jedynie małe grupy liczące od jednego do trzech żołnierzy. Około osiemdziesiąt do dziewięćdziesięciu procent prób infiltracji jest neutralizowanych na wczesnym etapie przez ukraińskie rozpoznanie bezzałogowe. W efekcie za linię obrony przedostają się nieliczne jednostki, zmuszone do długotrwałego oczekiwania na skompletowanie sił zdolnych do stworzenia realnego zagrożenia. Sytuację rosyjską pogarsza odcięcie od odwodów oraz brak stabilnego zabezpieczenia logistycznego. Z racji ograniczonego zapasu środków zabieranego podczas przenikania, zaopatrzenie może odbywać się wyłącznie drogą zrzutów z dronów, co bezpośrednio demaskuje rejon przebywania infiltratorów. Brak żywności, środków materiałowych i amunicji do prowadzenia długotrwałej walki skłania ich do kapitulacji zamiast bezcelowej śmierci, co potwierdziła ostatnia operacja ukraińska, w której 64 rosyjskich dywersantów po przekroczeniu linii zostało natychmiast wykrytych, otoczonych i pojmanych.

W przypadku wykrycia lub zaistnienia uzasadnionego podejrzenia obecności sił przeciwnika na tyłach, ukraińskie dowództwo kieruje do akcji wyspecjalizowane grupy czyszczące. W trakcie działań są one wspierane przez drony rozpoznawcze zapewniające ciągły nadzór z powietrza, podczas gdy sekcje dronów FPV pozostają w gotowości do natychmiastowego uderzenia po zidentyfikowaniu celu. Po nawiązaniu kontaktu taktycznego siły ukraińskie dążą do likwidacji infiltratorów za pomocą uderzeń dronów FPV bezpośrednio w miejsca ich schronienia, co minimalizuje ryzyko strat wśród własnej piechoty.

W sytuacjach, gdy użycie dronów FPV jest niemożliwe, stosuje się granaty zrzucane z dronów lub granaty ręczne, ponieważ rosyjscy dywersanci ukrywają się najczęściej w piwnicach, bunkrach i podziemnych ukryciach, gdzie tego typu środki bojowe wykazują najwyższą skuteczność. Jeżeli żołnierze przeciwnika nadal odmawiają poddania się, ukraińskie pododdziały kontynuują ogień z wykorzystaniem dronów i granatów do momentu unieszkodliwienia wroga lub zmuszenia go do opuszczenia ukrycia. Dopiero po tym etapie do akcji wkracza ukraińska piechota w celu ostatecznego przeczesania rejonu w bezpośrednim kontakcie, skrupulatnie sprawdzając każde pomieszczenie i ukrycie podziemne, aby wyeliminować prawdopodobieństwo pozostania żywych sił przeciwnika.

Podsumowując, ukraińska operacja czyszcząca wykazała, że rosyjska taktyka infiltracji może prowadzić jedynie do krótkotrwałych zakłóceń, rzadko przynosząc trwałe korzyści operacyjne na polu walki. Poprzez systematyczne wykrywanie, izolowanie i chwytanie infiltratorów, ukraińskie siły uniemożliwiły Rosji uchwycenie przyczółków na tyłach, jednocześnie istotnie wzmacniając własny fundusz wymiany jeńców. Pojmanie 64 rosyjskich żołnierzy dowodzi, że skoordynowane działania piechoty i rozpoznania potrafią przekształcić rosyjskie próby dywersji w korzyść strategiczną dla Ukrainy, niwecząc zamysły operacyjne Moskwy.