Pijane rosyjskie linie pękają, gdy Ukraina rozbija flankę pod Stepnohirskiem

W dniu dzisiejszym napłynęły istotne doniesienia z odcinka zaporoskiego.

Na linii frontu doszło tam do masowej, natychmiastowej eliminacji kilkudziesięciu rosyjskich żołnierzy z powodu śmiertelnego zatrucia alkoholowego. Siły ukraińskie natychmiast wykorzystały to skrajne osłabienie rosyjskich pozycji, przystępując do skoordynowanego uderzenia, które obecnie zagraża całkowitym przełamaniem rosyjskiej flanki.

Niedawno Główny Zarząd Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy (HUR) opublikował przechwyconą rozmowę radiową, w której rosyjscy wojskowi omawiali masowe zatrucie alkoholem w sektorze zaporoskim. Według relacji jednego z żołnierzy, na wysuniętym punkcie obserwacyjnym ujawniono dziesięć ciał po tym, jak stacjonujący tam kontyngent zapił się na śmierć. Najbardziej znamienny jest fakt, że zdarzenie to nie wywołało żadnego poruszenia wśród rozmawiających, co wskazuje, że głęboki alkoholizm oraz rozkład dyscypliny bojowej stały się normą w rosyjskich jednostkach pierwszorzutowych. Jeden z żołnierzy pytał przez radio o procedurę ewakuacji ciał z zajmowanych pozycji, które mają znajdować się w rejonie domków letniskowych w Kamjanśkem. Zwłoki zmarłych żołnierzy pozostawały niepodjęte przez sześć dni, co obnaża całkowity brak świadomości sytuacyjnej oraz monitorowania stanowisk przez rosyjskie dowództwo. Następnie jeden z wojskowych ujawnił szokujący fakt, że wszystkie ciała zostały ułożone w stos i przykryte śpiworami, aby imitować sen. Miało to stworzyć pozory, że pozycja jest obsadzona, podczas gdy w rzeczywistości pozostawała całkowicie bezbronna, co dobitnie potwierdza strukturalną niewydolność rosyjskiego systemu dowodzenia.

Fakt, że ciała znajdowały się na pozycji przez sześć dni, zanim ktokolwiek zorientował się o śmierci żołnierzy, jednoznacznie dowodzi, iż dowódcy szczebla taktycznego nie kontrolowali ani nie dbali o to, czy ten wysunięty punkt zachowuje sprawność operacyjną, zaopatrzenie czy zdolność bojową. Nawet całkowite zerwanie łączności radiowej nie wywołało alarmu, jako że nikt nie podjął weryfikacji, czy pozycja wciąż znajduje się w rękach rosyjskich, co de facto oślepiło rosyjską linię obrony. Świadczy to o tym, że długotrwałe kryzysy łączności są w armii rosyjskiej traktowane jako codzienność, co pozwoliło stronie ukraińskiej na zidentyfikowanie luk w ugrupowaniu przeciwnika, co z kolei zrealizowano na wschód od Stepnohirśka.

Ukraińcy natychmiast zdyskontowali tę sytuację, przeprowadzając uderzenia przygotowawcze przed własnym kontratakiem. Ukraińskie drony kamikaze zniszczyły budynek w miejscowości Pryszyb, trzydzieści sześć kilometrów na południe od Stepnohirśka, wykorzystywany przez rosyjskich operatorów bezzałogowych statków powietrznych (BSP) jako stanowisko dowodzenia oraz magazyn amunicji i sprzętu rozpoznawczego. W rezultacie rosyjskie oddziały wysunięte zostały pozbawione pełnej osłony bezzałogowej, która odpowiada za wykrywanie manewrów ukraińskich, kierowanie ogniem artylerii oraz osłonę odsłoniętych skrzydeł. Pogłębiło to i tak krytyczny deficyt środków bezzałogowych w tym sektorze, gdzie rosyjscy żołnierze już wcześniej uskarżali się na pełną dominację ukraińskich operatorów BSP na polu walki.

Po odsłonięciu rosyjskich pozycji ryglowych, ukraińska artyleria ostrzelała siły przeciwnika w rejonie Małych Szczerbaków, co miało kluczowe znaczenie dla obezwładnienia oporu przed rozpoczęciem uderzenia skrzydłowego. Dalej na zachód, w pobliżu Stepowego, ukraińscy operatorzy dronów zaatakowali rosyjski personel i schrony przy użyciu bezzałogowców typu FPV oraz amunicji krążącej. Uderzono również w rosyjskie maszty antenowe w celu sparaliżowania łączności z dowództwem oraz zakłócenia operacji dronów przeciwnika. Ataki te miały na celu zdezorganizowanie lokalnego systemu dowodzenia i kontroli oraz natychmiastowej odpowiedzi defensywnej Rosji, przy jednoczesnym zabezpieczeniu wschodniej flanki Ukrainy przed szturmem. Dla wsparcia tej operacji Ukraińskie Siły Obronne wzmocniły sektor 153. Samodzielną Brygadą Zmechanizowaną. Wkrótce potem Siły Zbrojne Ukrainy rozpoczęły działania zaczepne w kierunku Stepowego oraz Kamjanśkego, co ma doprowadzić do pogłębienia izolacji operacyjnej Stepnohirśka.

Działania te mają miejsce w krytycznym dla sił rosyjskich momencie, gdy zmagają się one z dwoma problemami jednocześnie: próbują powstrzymać infiltrację Stepnohirśka przez ukraińskie siły operacji specjalnych, stając jednocześnie w obliczu ryzyka całkowitego odcięcia linii logistycznych biegnących przez Kamjanśke od wschodu. Co istotne, główne kontrataki ukraińskie w kierunku Stepnohirśka są prowadzone przez pododdziały specjalne HUR oraz Legion Międzynarodowy – formacje posiadające bogate doświadczenie w walkach w terenie zurbanizowanym, co ma kluczowe znaczenie wewnątrz Stepnohirśka. Pomimo przerzucenia przez Rosję jednostek powietrznodesantowych (WDW) w celu powstrzymania ukraińskiego natarcia, siły te są systematycznie wypierane, co dowodzi powagi wywalczonego wyłomu taktycznego.

W tym samym czasie ukraińskie siły specjalne przeprowadziły szturm na rosyjską pozycję w terenie zalesionym na wschód od Kamjanśkego. Po skrytym podejściu pod pozycje ryglowe i przeprowadzeniu taktycznego rozpoznania dronami, ukraińscy żołnierze rozpoczęli operację czyszczenia rosyjskich schronów bojowych. Broniący pozycji rosyjscy spadochroniarze zostali zlikwidowani, natomiast sześciu żołnierzy poddało się w obliczu przeważającego uderzenia i zostało wziętych do niewoli. W wyniku tego kontrataku siły ukraińskie odepchnęły rosyjską flankę i zawęziły przestrzeń manewrową przeciwnika, potęgując zagrożenie odcięciem logistycznym.

Podsumowując, sytuacja w rejonie Stepnohirśka obrazuje, jak gwałtowny rozkład dyscypliny wewnętrznej generuje fizyczne luki w linii obrony. Rosyjski pododdział ulega eliminacji z powodu nadużywania substancji odurzających, podczas gdy dowództwo nie odnotowuje tego faktu przez blisko tydzień, co odsłania katastrofalne wady systemów łączności i meldowania w całym sektorze. Ukraina natychmiast wyzyskała powstały chaos, uderzając w rosyjską flankę i stwarzając zagrożenie załamaniem frontu. Obecnie lokalna obrona rosyjska załamuje się nie tylko pod wpływem ukraińskiej siły ognia, ale w wyniku organicznego uwiądu własnych struktur dowodzenia.