Wreszcie! Azow dostał potężne posiłki i ruszył z kontratakiem, który odwraca losy wojny w Ukrainie

Dzisiaj najważniejsze doniesienia operacyjne docierają z odcinka pokrowskiego.

Na tym jednym z najtrudniejszych odcinków frontu siły ukraińskie doprowadziły do odwrócenia dynamiki walk i przeszły do zmasowanego przeciwuderzenia. W celu odciążenia presji na Dobropillia, pułk Skala został skierowany jako wzmocnienie i podporządkowany operacyjnie dowództwu pułku Azow.

Wcześniej sytuacja w tym rejonie była znacznie trudniejsza niż na innych odcinkach, ponieważ Federacja Rosyjska uczyniła ten kierunek swoim priorytetem w skali całego teatru działań w Ukrainie, co potwierdzała skala skoncentrowanych tu sił. Według dowódcy Gwardii Narodowej, Ołeksandra Piwnenki, w niektórych sektorach rosyjska przewaga liczebna sięgała stosunku sześć do jednego. Mimo tej niekorzystnej proporcji sił, 1. Korpus Gwardii Narodowej (Azow) utrzymuje wyznaczone pozycje, odpiera zaskakujące szturmy oraz zadaje przeciwnikowi znaczne straty w ludziach i sprzęcie. Rosyjska taktyka polega tu na wykorzystaniu małych grup infiltracyjnych wspieranych przez masowe użycie bezzałogowców, co ma na celu wykrywanie i wykorzystywanie luk w ukraińskim ugrupowaniu obronnym. Dodatkowo od ponad sześciu miesięcy rosyjska artyleria i lotnictwo prowadzą intensywne uderzenia z użyciem bomb szybujących, co doprowadziło do stopniowego wyczerpania ukraińskich pozycji w rejonie miejscowości Biłyćke. Biłyćke odgrywa kluczową rolę jako węzłowy element systemu obrony Dobropillia; bez jego opanowania wojska rosyjskie nie są w stanie skutecznie rozwinąć natarcia na miasto od strony wschodniej.

Dążenie strony rosyjskiej do przełamania obrony wokół Dobropillia wynika z faktu, że obejście tego miasta umożliwiłoby jej siłom kontynuowanie natarcia w kierunku północnym i stworzenie bezpośredniego zagrożenia okrążeniem dla najbardziej ufortyfikowanych aglomeracji w Donbasie. Ominięcie Dobropillia pozwoliłoby wojskom rosyjskim obejść główne pozycje obronne Ukraińców i wyjść na skrzydła oraz zaplecze Słowiańska i Kramatorska. Taki manewr umożliwiłby przystąpienie do oblężenia obu miast bez konieczności prowadzenia powolnych i niezwykle kosztownych szturmów czołowych od strony wschodniej i południowej przy obecnym tempie natarcia.

W celu stworzenia zagrożenia okrążeniem w Donbasie rosyjskie dowództwo próbowało skierować pojedyncze grupy rozpoznawczo-szturmowe na południowo-wschodnie obrzeża Dobropillia, jednak nie zdołały one dotychczas uchwycić trwałego przyczółka. Zacięte walki trwają również na południe i południowy zachód od miasta, gdzie jednostki rosyjskie próbują posuwać się z kierunku miejscowości Hryszyne, wykorzystując małe grupy szturmowe do przenikania przez łańcuch wsi. Siły ukraińskie przekształciły te miejscowości w punkty oporu, mimo że wiele z nich uległo poważnym zniszczeniom w wyniku wielomiesięcznych ostrzałów. Jednocześnie wojska rosyjskie wywierają nacisk ze wschodu, dążąc do zajęcia Biłyćkego i uderzenia na Dobropillia z kilku kierunków naraz. W tej sytuacji dowódca Sił Zbrojnych Ukrainy, Drapatij, podporządkował pułk Skala operacyjnemu dowództwu Azowa, przekazując mu znaczne wzmocnienie. Pułk Skala nie wchodzi w skład struktury organicznej Azowa, lecz zmiana ta zapewnia Azowowi kontrolę operacyjną nad zadaniami pułku w tym sektorze, pozwalając na skonsolidowanie rozproszonych dotąd batalionów i pododdziałów zbiorczych w celu prowadzenia skuteczniejszych działań wzdłuż jednolitego odcinka frontu. Umożliwia to lepszą koordynację między sąsiednimi pododdziałami i ich dowódcami, uniemożliwiając stronie rosyjskiej wykrycie i wykorzystanie luk w ukraińskiej obronie.

Po przeprowadzeniu tej reorganizacji dowodzenia rosyjskie źródła zaczęły donosić o serii ukraińskich przeciwuderzeń na całej linii frontu w sektorze Dobropillia. Ukraińskie grupy szturmowe prowadzą operacje mające na celu likwidację rosyjskich grup infiltracyjnych w północno-wschodnich i wschodnich rejonach miasta oraz odblokowanie kluczowych szlaków logistycznych znajdujących się pod rosyjską kontrolą ogniową. Uniemożliwienie rosyjskim grupom infiltracyjnym skonsolidowania pozycji oraz przerwanie ich zaplecza logistycznego stwarza stronie ukraińskiej warunki do ich całkowitego wyeliminowania, odsunięcia zagrożenia od Dobropillia i uniemożliwienia przeciwnikowi zgrupowania większych sił w granicach miasta. Jeśli rosyjskie natarcie zostanie w tym miejscu powstrzymane, a okrążenie Słowiańska i Kramatorska okaże się niemożliwe, Rosja będzie zmuszona do kontynuowania kosztownych ataków na wschód i południe od tych miast, ponosząc ciężkie straty w bezpośrednich szturmach czołowych.

W ujęciu ogólnym bitwa o Dobropillia wykracza poza samo opanowanie pojedynczego ośrodka miejskiego, stając się czynnikiem rozstrzygającym o tym, czy Rosja zdoła przełamać pozostałe pozycje obronne Ukrainy w Donbasie. Wzmocnienie w postaci pułku Skala sprzyja stabilizacji sytuacji i odparciu sił rosyjskich z przedpola Dobropillia. Jeśli ukraińskim wojskom uda się zdezorganizować linie zaopatrzeniowe wroga i powstrzymać oddziały infiltracyjne, Moskwa może stracić szansę na przekształcenie lokalnego sukcesu taktycznego w strategiczne okrążenie Słowiańska i Kramatorska. Zmusiłoby to siły rosyjskie do powrotu do wolniejszych, znacznie bardziej kosztownych ataków czołowych na silnie ufortyfikowane pozycje.