DOBRE WIEŚCI: Ukraińcy okrążają rosyjskie siły szturmowe pod Łymanem – flanki pękły na całej linii

Dzisiaj nadeszły istotne doniesienia z odcinka łymańskiego.

Ukraińskim siłom zbrojnym udało się ostatecznie odciąć rosyjski wyłom na zachód od rzeki Żerebeć poprzez przeprowadzenie dwustronnego uderzenia skrzydłowego. W efekcie rosyjskie zgrupowanie zostało unieruchomione na ograniczonym obszarze, bez możliwości wprowadzenia odwodów ani przeprowadzenia ewakuacji na wschód.

Ukraińskie przeciwuderzenia na oba skrzydła rosyjskiego klina doprowadziły do zwężenia korytarza łączącego czołowe pododdziały z zapleczem, wystawiając je na skrajne ryzyko operacyjne. Zdjęcia satelitarne wskazują, że wojska rosyjskie rozpoczęły odwrót z części zachodniego wybrzuszenia w rejonie Szandryhołowego, podczas gdy elementy 2. i 144. Dywizji Strzelców Zmotoryzowanych Federacji Rosyjskiej stanęły przed trudnym dylematem: odwrót na wschód przy minimalnych szansach powodzenia albo ryzyko całkowitego rozbicia kolejnych sił w miarę narastania ukraińskiego nacisku.

Sytuacja na skrzydle północnym uległa wyjątkowo szybkiemu pogorszeniu, w miarę jak ukraińskie pododdziały stopniowo skonsolidowały punkty oporu między miejscowościami Nowe i Kateryniwna. Niedawne szturmy pozwoliły rozszerzyć ten przyczółek, a opublikowane przez stronę rosyjską materiały z uderzeń odwetowych potwierdzają ukraińską aktywność na terenach dotychczas kontrolowanych przez przeciwnika. Następnie 3. Korpus ukraiński wyprowadził natarcie na południe w kierunku Kołodaziów, zajmując kluczowy rejon umocniony w pasie leśnym na północ od tej miejscowości, co otworzyło podejścia pod północno-zachodnią część Kołodaziów oraz zachodnie podejścia do Iwaniwki. Co kluczowe, awans ten umożliwił całkowite przecięcie drogi Kołodazie–Iwaniwka, podczas gdy rosyjskie siły w samych Kołodaziach znalazły się pod naciskiem od południa, co stworzyło wielowektorowe zagrożenie dla rosyjskiego przyczółka.

Skrzydło południowe, w którego rejonie leżą Kołodazie, załamuje się pod analogicznym naciskiem po ukraińskim przeciwuderzeniu na północ od Stawek. Nawet rosyjskie źródła analityczne i kanały wojskowe przyznają, że sytuacja stała się krytyczna, utyskując, iż utrzymanie całego przyczółka na zachód od Żerebca jest skrajnie trudne i w praktyce oznacza odcięcie od zaplecza.

W rezultacie strona ukraińska skutecznie odcięła rejon Szandryhołowego od stabilnego zabezpieczenia logistycznego. Dążąc do odbarczenia sytuacji, siły rosyjskie kontynuują uderzenia na ukraińskie szlaki zaopatrzeniowe, jednak ogień artylerii i bezzałogowców nie rozwiązuje fundamentalnego problemu: wysunięte pododdziały odczuwają krytyczny brak amunicji, żywności, uzupełnień oraz bezpiecznych dróg ewakuacji medycznej.

Materiały wideo z rejonu walk obrazują dramatyczny stan rosyjskiej logistyki: próby podjęcia rannych i poległych muszą odbywać się wzdłuż trasy znajdującej się pod stałym nadzorem i ogniem ukraińskich dronów. Droga, która powinna stanowić magistralę zaopatrzeniową, stała się w rzeczywistości szlakiem śmierci – każdy ruch w stronę wyłomu grozi wykryciem i zniszczeniem, co czyni rotację sił niezwykle kosztowną, a ewakuację równie niebezpieczną.

Ukraińskie dowództwo stoi jednak przed własnym wyzwaniem: kliny natarcia tworzące kleszcze są stosunkowo wąskie, co uniemożliwia bezkrytyczny pościg za cofającym się przeciwnikiem. Wąskie włamania same w sobie pozostają wrażliwe na przeciwuderzenia na skrzydła. Siły ukraińskie muszą zatem poszerzyć wywalczone wyłomy, skonsolidować opanowane punkty oporu i zorganizować bezpieczne zaplecze logistyczne, zanim przejdą do głębszego wyzyskania sukcesu lub systematycznej likwidacji odizolowanych grup rosyjskich w odciętej, zachodniej części wybrzuszenia.

Podsumowując, w sytuacji gdy Rosja stanęła przed widmem utraty swojego najważniejszego wyłomu w tym sektorze, dwustronny nacisk Ukrainy przekształcił czołowy klin ofensywny w obciążenie operacyjne grożące katastrofą. Likwidacja tego wybrzuszenia odepchnie siły rosyjskie z powrotem za linię rzeki, niwecząc wielomiesięczny dorobek ofensywny. Sytuacja ta ma ponadto znaczenie strategiczne dla samego Łymanu: trwała konsolidacja tych zdobyczy przez Ukrainę oznacza faktyczne rozbicie północnego skrzydła rosyjskich kleszczy mających okrążyć miasto, co uwolni ukraińskie zasoby i pozwoli skoncentrować siły na odparciu zagrożenia nadciągającego od południa.