Ukraińskie kontrataki spychają Rosjan: Kluczowe wzgórza odzyskane przez armię

Dzisiaj najważniejsze wiadomości napływają z Ukrainy.

W tym miejscu siły ukraińskie wyprowadziły lokalne kontrataki w szerszym sektorze Hulajpola. Ataki te zakłóciły rosyjskie postępy w krytycznym momencie, uniemożliwiając im zajęcie terenu niezbędnego do objęcia głównego szlaku zaopatrzeniowego Orychowa stałym zagrożeniem.

W ostatnim czasie siły ukraińskie przeprowadzały lokalne kontrataki w szeroko pojętym sektorze Hulajpola, przy czym tempo operacji rosło wraz z kolejnymi sukcesami. Ukraińscy obserwatorzy wojskowi donosili, że działania te odrzuciły rosyjskie jednostki o nawet dziewięć kilometrów w kilku wąskich odcinkach, odzyskując jednocześnie wiele małych miejscowości wzdłuż kluczowych linii rzecznych. Zyski te mają znaczenie głównie dlatego, że rozgrywają się na flance, na której siły rosyjskie posuwały się już powoli w kierunku Orychowa.

Rosyjskim celem było zagrożenie drodze łączącej Zaporoże z Orychowem, która służy jako główna linia zaopatrzenia utrzymująca ukraińskie siły obronne w tym obszarze. Rosyjska aktywność odzwierciedlała celowe dążenie do stopniowego zmniejszania dystansu do kluczowych pozycji ukraińskich, aby z czasem zwiększyć presję na ukraińską logistykę.

Kluczowym celem tego rosyjskiego natarcia jest pasmo wzniesień, które dominuje nad terenem prowadzącym do głównej drogi zaopatrzeniowej Orychowa. Na mapie topograficznej wzniesienie to stanowi najwyższy ciągły punkt wysokościowy z widokiem na otaczający teren aż do korytarza zaopatrzeniowego, dając temu, kto go kontroluje, wyraźną obserwację i kontrolę ognia nad ukraińskimi ruchami logistycznymi do Orychowa.

Ma to znaczenie, ponieważ wysokość decyduje o tym, czy operatorzy dronów mogą utrzymać niezawodne łącza sterowania i czysty obraz wideo na dużych dystansach. Ponieważ drony FPV polegają na ciągłych sygnałach radiowych i transmisji wideo na żywo, cechy terenu takie jak grzbiety mogą albo blokować, albo umożliwiać skuteczne operacje dronów, w zależności od tego, która strona kontroluje wyższy teren. Chociaż światłowodowe drony FPV nie są ograniczone siłą sygnału i mogą już docierać głęboko na ukraińskie tyły, ich obecny zasięg startowy wynoszący około 46 kilometrów oraz brak zabezpieczonych wysuniętych pozycji startowych uniemożliwiają siłom rosyjskim utrzymywanie częstych i zakrojonych na dużą skalę uderzeń przeciwko logistyce Orychowa.

Jeśli siły rosyjskie zajmą to wzniesienie, dystans do korytarza zaopatrzeniowego skurczy się do około 25–30 kilometrów, zapewniając jednocześnie wiele podwyższonych stanowisk startowych z wyraźną dominacją terenową. Pozwoliłoby to rosyjskim jednostkom dronowym działać częściej i z większej liczby pozycji, rozmieszczając drony bliżej frontu i utrzymując stały nadzór nad drogą zaopatrzeniową.

Z tej podwyższonej pozycji siły rosyjskie mogłyby systematycznie brać za cel ukraińskie zaopatrzenie pod wieloma kątami i ze znacznie wyższą częstotliwością, zmieniając główny korytarz zaopatrzeniowy Orychowa w stałą strefę śmierci. Z czasem poważnie ograniczyłoby to zdolność Ukrainy do przemieszczania amunicji, posiłków i zaopatrzenia do miasta, stopniowo izolując garnizon i osłabiając jego zdolności obronne.

Nie doprowadziłoby to do klasycznego okrążenia, w którym siły lądowe fizycznie otaczają miasto, lecz do okrążenia logistycznego, w którym szlaki zaopatrzeniowe stają się coraz trudniejsze do wykorzystania. Gdy konwoje stają w obliczu stałego zagrożenia dronami, są zmuszone poruszać się wolniej, podróżować w mniejszych grupach i dłużej czekać na bezpieczne okna czasowe, co zmniejsza prędkość i objętość zaopatrzenia docierającego do jednostek frontowych. W miarę jak zaopatrzenie staje się wolniejsze i bardziej ryzykowne, rotacje posiłków również zwalniają, redukując zdolność Ukrainy do manewru lub elastycznego reagowania.

Gdy Orychów stanie się logistycznie nie do utrzymania, siły rosyjskie zyskałyby okazję do wymuszenia wycofania się lub spowodowania załamania linii obronnej, otwierając drogę do dalszych postępów na północ w kierunku Zaporoża.

Aby przeciwdziałać rosyjskiemu planowi, Ukraina wykorzystała okazję stworzoną przez zakłócenie działania Starlink, które tymczasowo pogorszyło rosyjską koordynację dokładnie w momencie, gdy próbowali oni zabezpieczyć wzniesienie. Ukraińskie jednostki szturmowe najpierw przystąpiły do likwidacji wysuniętych rosyjskich grup infiltracyjnych, które zajmowały pozycje w pobliżu wzgórz, osłabiając zdolność Rosji do utrzymania kontroli nad kluczowym terenem.

W miarę likwidacji tych wysuniętych pozycji, rosyjska koordynacja w sektorze uległa dalszemu pogorszeniu, powodując utratę kontroli nad bezpośrednim obszarem linii frontu. Siły ukraińskie rozszerzyły następnie swoje działania, wykorzystując narastającą dezorganizację, aby odepchnąć rosyjskie jednostki dalej od wzniesienia i głębiej z ich wysuniętych pozycji. Kontrataki te zwiększyły dystans między siłami rosyjskimi a krytycznym terenem, ograniczając ich zdolność do szybkiego wznowienia wysiłków na rzecz zajęcia wzgórz.

Ogólnie rzecz biorąc, siły rosyjskie były bliskie zajęcia wzniesienia niezbędnego do ustanowienia trwałej dominacji dronów nad głównym szlakiem zaopatrzeniowym Orychowa. Kontrola nad tym terenem pozwoliłaby im rozpocząć izolowanie miasta poprzez systematyczne zakłócanie ukraińskiej logistyki. To z kolei ukształtowałoby warunki dla szerszego rosyjskiego natarcia w kierunku Zaporoża. Utrata tego okna czasowego zmusiła rosyjskie jednostki do wycofania się z krytycznego terenu, ale ich cel operacyjny pozostaje niezmieniony, a dalsze próby zajęcia tego wzniesienia są prawdopodobne, ponieważ nadal dążą one do objęcia Orychowa trwałym zasięgiem logistycznym.