Stosy martwych Rosjan leżą na podejściach do jednego miasta – nigdy nie zdołali się przebić

Dzisiaj najważniejsze doniesienia napływają z kierunku pokrowskiego.

Niedawno opublikowane nagrania ukraińskiej brygady „Rubiż” ukazują niewielki skrawek terenu usłany ciałami poległych żołnierzy rosyjskich. Dowództwo brygady informuje, że siły rosyjskie próbowały przenikać na ten obszar małymi grupami szturmowymi, nie uzyskując jednak żadnych postępów taktycznych. Zgodnie z relacją pododdziału, tylko na tym ograniczonym odcinku wyeliminowano ponad stu żołnierzy przeciwnika.

Przez ostatnie sześć miesięcy w tym sektorze Rosjanie wielokrotnie próbowali wbić się w głąb ukraińskiego ugrupowania obronnego i przełamać linię oporu. Działania te miały na celu stworzenie warunków do oskrzydlenia Dobropola od wschodu – ostatniego kluczowego rejonu umocnionego Sił Zbrojnych Ukrainy w zachodniej części obwodu donieckiego. Po nieudanych próbach bezpośredniego szturmu na Dobropole od południa, dowództwo rosyjskie uznało manewr obejścia za jedyną realną opcję, unikając bezpośredniego zaangażowania wszystkich odwodów, co pozbawiłoby je możliwości dyskontowania ewentualnego wyłomu.

Jednakże opublikowany przez brygadę „Rubiż” materiał filmowy precyzyjnie wyjaśnia przyczyny rosyjskiego niepowodzenia na skrzydłach. Nagranie pokazuje, że ciała poległych żołnierzy rosyjskich zalegają przed rozbudowanymi liniami zapór betonowych oraz zasieków z drutu ostrzowego. Co istotne, na nagraniu widać, że próbując wykonać przejścia w zaporach z drutu, rosyjscy żołnierze sami utworzyli wąski korytarz, na którym ukraińscy obrońcy skoncentrowali ogień. W ten sposób nieświadomie stworzyli strefę rażenia, co doprowadziło do katastrofalnych strat po stronie rosyjskiej.

Ukraińcy rozbudowali rozległą pozycję obronną opartą na inżynieryjnych zaporach rozlokowanych w głąb. W niektórych miejscach linia ta składa się z aż sześciu pasów zapór z drutu kolczastego i ostrzowego, zębów smoka oraz rowów przeciwczołgowych. Całość tego systemu zapór skutecznie paraliżuje zarówno rosyjskie natarcia zmechanizowane, jak i próby infiltracji, spowalniając ruch przeciwnika i dając ukraińskim obrońcom czas niezbędny do jego likwidacji. Rejony, w których marsz wojsk rosyjskich zostaje zahamowany i skanalizowany, są maksymalnie wykorzystywane i przekształcane w strefy anihilacji. Materiały opublikowane w ubiegłym miesiącu przez stronę rosyjską ukazywały około setki ukraińskich dronów oczekujących w zasadzce wzdłuż wąskiego odcinka drogi. Bezzałogowce te przebywały w trybie uśpienia na rozpoznanych drogach infiltracji w celu oszczędzania baterii, przechodząc do działania i rażąc siłę żywą natychmiast po wykryciu celu.

Przejęcie pełnej odpowiedzialności za ten sektor przez dowódcę Korpusu Azow doprowadziło do znacznej intensyfikacji stosowania tej taktyki. Według doniesień ze strony ukraińskiej, prawidłowe zastosowanie tych procedur pozwala na osiągnięcie stosunku strat rzędu sześćdziesięciu wyeliminowanych żołnierzy rosyjskich na jednego poległego obrońcę Ukrainy. Tak dotkliwe straty przy minimalnych zyskach terytorialnych stopniowo wyczerpują rosyjskie odwody i potencjał bojowy, osłabiając zarówno dynamikę natarcia, jak i zdolności obronne przeciwnika. Degradacja rosyjskiego potencjału obronnego poprzez wykrwawienie zasobów osobowych ma kluczowe znaczenie, zważywszy na fakt, że w ten sektor przerzucono pułk szturmowy „Skała”, który podporządkowano dowództwu Azowa i który przewodzi obecnie operacjom mającym na celu odblokowanie kluczowych pozycji obronnych na przedpolu Dobropola. Utrzymanie stabilności ukraińskiej linii obrony gwarantuje bezpieczną podstawę do wyprowadzania przeciwuderzeń, co zwiększa szanse na przejęcie inicjatywy operacyjnej również na kierunku pokrowskim.

Podsumowując, siły rosyjskie nie zdołały przełamać obrony miasta-twierdzy Dobropole, ponosząc ciężkie straty w wąskich gardłach podczas prób manewru oskrzydlającego. Unowocześnione ukraińskie zapory inżynieryjne, zaprojektowane specjalnie z myślą o neutralizacji rosyjskiej taktyki ataków zmechanizowanych i infiltracji, wykazują wyjątkowo wysoką skuteczność. Z uwagi na fakt, że strona rosyjska znikąd nie przyzna się do braku możliwości dalszego marszu, kolejne odwody będą rzucane w ukraińskie strefy rażenia na północ od Pokrowska. Gdy akumulacja strat osiągnie punkt krytyczny, strona ukraińska zyska możliwość przejęcia inicjatywy w tym sektorze, kontynuując tendencję dostrzegalną na coraz liczniejszych odcinkach frontu.