.svg){kind=small}
Dziś najważniejsze wiadomości napływają z Wołczańska.
Rosja wznowiła tu ofensywne działania mające na celu zdobycie miasta, jednak jej postępy szybko utknęły w martwym punkcie, a straty zaczęły gwałtownie rosnąć. W odpowiedzi Rosjanie zaczęli kopiować ukraińskie wykorzystanie naziemnych dronów; potwierdzono pierwsze przypadki ich użycia, lecz z wątpliwymi rezultatami.
Siły rosyjskie rozpoczęły rozmieszczanie robotów naziemnych w celu wzmocnienia swoich oddziałów, co potwierdzają nagrania z 57. Brygady Ukrainy, sugerujące aktywną próbę powielenia ukraińskich taktyk. Najpierw Rosjanie użyli naziemnego drona uzbrojonego w karabin maszynowy do ataku na ukraińskie pozycje, a jednocześnie wysłali inny robotyczny system naziemny w celu wsparcia logistycznego oddziałów na linii frontu.
Oba drony zostały jednak wykryte przez ukraińskich operatorów bezzałogowców, którzy następnie precyzyjnymi uderzeniami z użyciem dronów FPV namierzyli i zneutralizowali wrogie wyposażenie. Te wydarzenia pokazują, jak bardzo Rosjanie próbują w pośpiechu nadrobić dystans i kopiować rozwój ukraińskich dronów naziemnych oraz taktyk, które już przynoszą efekty.
Ukraiński 1. i 3. Korpus, odpowiedzialne łącznie za utrzymanie około 25 procent linii frontu, wyznaczyły kierunek i coraz częściej zastępują siłę żywą systemami bezzałogowymi. Są one wykorzystywane nie tylko do zadań ofensywnych i defensywnych, ale także do wsparcia logistyki, ewakuacji medycznej oraz rozminowywania. Ta zmiana odzwierciedla świadome dążenie do zrekompensowania ograniczeń kadrowych i ochrony życia żołnierzy przy jednoczesnym utrzymaniu zasięgu i skuteczności działań. Rosja zaczęła coraz intensywniej eksperymentować z naziemnymi dronami w odpowiedzi na rosnące straty, które obecnie szacuje się na około 33–35 tysięcy żołnierzy miesięcznie. Skalę tych strat podkreśla uderzający, 40-procentowy wzrost liczby wojskowych nekrologów publikowanych w rosyjskich źródłach rok do roku, co wskazuje na gwałtowne pogorszenie trwałości zasobów ludzkich.
Choć do niedawna straty te były w dużej mierze kompensowane przez rekrutację, miniony miesiąc po raz pierwszy przyniósł niewielki niedobór nowych rekrutów. Był to sygnał alarmowy dla rosyjskiego dowództwa, że odtwarzanie siły żywej stanie się odtąd znacznie trudniejsze.
Po niemal roku względnego uśpienia na tym odcinku frontu siły rosyjskie wznowiły działania ofensywne, dążąc do podejścia bliżej do stolicy obwodu, Charkowa. Choć rosyjskie źródła twierdzą, że Wołczańsk znajduje się w całości pod ich kontrolą, około 25 procent miasta pozostaje terenem spornym. Operacyjnym celem Rosji wydaje się konsolidacja tych zdobyczy terytorialnych w celu utworzenia obszaru wyjściowego do ewentualnych dalszych działań w kierunku kolejnej większej miejscowości, Wilczy. Mimo kilku nieudanych prób infiltracji w kierunku wsi rosyjscy oficerowie pospiesznie zameldowali dowództwu, że została ona już zdobyta. Ukraińscy żołnierze na miejscu poinformowali jednak, że próby te zostały wykryte i skutecznie odparte, a Wilcza pozostaje pod pewną kontrolą Ukrainy.Nagrania geolokalizowane z obrzeży Wołczańska pokazują, w jaki sposób Ukraińcy wykorzystują drony do przeciwdziałania rosyjskiej aktywności i ochrony zaplecza osad. Ukraińscy operatorzy systematycznie uderzają w personel i logistykę przeciwnika na jego tyłach, zakłócając linie zaopatrzenia i wsparcie operacyjne oraz spowalniając tempo ofensywy.
Nagrania geolokalizowane z obrzeży Wołczańska pokazują, w jaki sposób Ukraińcy wykorzystują drony do przeciwdziałania rosyjskiej aktywności i ochrony zaplecza osad. Ukraińscy operatorzy systematycznie uderzają w personel i logistykę przeciwnika na jego tyłach, zakłócając linie zaopatrzenia i wsparcie operacyjne oraz spowalniając tempo ofensywy.
Po pierwsze, Ukraińcy organizują zasadzki z użyciem dronów światłowodowych, które czekają na ziemi, aż rosyjscy żołnierze podejdą bliżej, a następnie uderzają w odpowiednim momencie. Po drugie, ukraińskie drony kontrolują przeprawy przez rzekę Wołcza i atakują każdego rosyjskiego żołnierza, który próbuje ją przekroczyć.
Ponadto rosyjskie buggy są priorytetowo niszczone, aby uniemożliwić im szybkie wdarcie się do miasta i znalezienie osłony.
Aby przeciwdziałać ukraińskiej aktywności dronowej, siły rosyjskie próbują infiltracji Wołczańska pod osłoną nocy, licząc na zmniejszenie wykrywalności. Niestety dla Rosjan, ukraińskie drony są wyposażone w kamery termowizyjne i systemy noktowizyjne, które pozwalają wykrywać i neutralizować takie próby.
Dzięki temu systematycznemu podejściu siły ukraińskie znacząco redukują liczebność przeciwnika i uniemożliwiają mu zgromadzenie wystarczających sił wewnątrz Wołczańska.
Powagę sytuacji potwierdzają relacje niedawno rozmieszczonych żołnierzy z rosyjskiego 82. Pułku Zmotoryzowanego, którzy opisują pole walki jako skrajnie niebezpieczne i naznaczone ciężkimi stratami, a ukraińskie pozycje określają jako niemal nie do zdobycia twierdze. Zgodnie z opublikowanym przez nich oświadczeniem, jedynie około połowy wysyłanych na te misje żołnierzy przeżywa, co podkreśla skalę wyniszczenia oraz zawiera ostre skargi pod adresem dowództwa i jego lekkomyślnego planowania, narażającego podwładnych na niemal pewną śmierć.
Ogólnie rzecz biorąc, wysokie straty rosyjskie zmusiły ich siły do naśladowania ukraińskich taktyk, co doprowadziło do eksperymentów z naziemnymi dronami jako potencjalnym mnożnikiem siły. Jednak ich użycie pozostaje prymitywne i nieskuteczne, co uwidacznia znaczącą lukę w porównaniu z systematycznymi, zintegrowanymi, skoncentrowanymi na dronach operacjami Ukrainy. W rezultacie siły rosyjskie nadal polegają na infiltracji, niezależnie od skali strat, co sprawi, że zapotrzebowanie na drony naziemne w najbliższej przyszłości będzie tylko rosło.
.jpg)
Komentarze