Ukraina pokazuje NATO, jak wygląda wojna dronów po latach prawdziwego doświadczenia bojowego

Decydująca porażka ciężko opancerzonych sił konwencjonalnych w starciu z operatorami dronów podczas ćwiczeń NATO podkreśla zmianę paradygmatu we współczesnej strategii walki lądowej. Wszechobecny rozpoznawczy zwiad powietrzny całkowicie neutralizuje historyczne przewagi bojowe wynikające z pancerza, siły ognia i manewru skoncentrowanych wojsk. Szybki cykl od wykrycia do rażenia realizowany przez tanie bezzałogowe systemy powietrzne prowadzi do nieakceptowalnego poziomu strat w tradycyjnych formacjach pancernych na przezroczystym polu walki. W celu zachowania zdolności operacyjnych zachodnie doktryny wojskowe muszą pilnie zintegrować rozproszenie strukturalne, kamuflaż operacyjny, dynamiczną walkę elektroniczną oraz organiczne warstwy antydronowe. Brak przyspieszenia w adaptacji doktrynalnej naraża siły NATO na poważne ryzyko w konflikcie z równorzędnym przeciwnikiem dysponującym analogicznymi zdolnościami rozpoznawczymi i uderzeniowymi. Przyszła przetrwalność na polu walki wymaga pełnej konwergencji ciężkich platform zmechanizowanych z zdecentralizowanymi, wysoce zabójczymi sieciami obrony bezzałogowej.

‍

‍

‍

‍