Europejscy szpiedzy ujawniają tajny plan Kremla: zamachy na najważniejszych przywódców Europy

Przejście Moskwy do ukierunkowanych zamachów i dywersji fizycznej stanowi asymetryczną eskalację mającą na celu uniknięcie bezpośredniej konfrontacji z NATO. Wykorzystując swobodę przemieszczania się w strefie Schengen oraz zależności rynkowe, rosyjskie służby systematycznie testują podatności Zachodu poniżej progu konwencjonalnej obrony. Koncentracja na liderach politycznych i kadrze przemysłu zbrojeniowego ma osłabić zachodnią bazę produkcyjną oraz polityczną determinację poprzez bezpośrednie zastraszanie. Zlecanie operacji dywersyjnych grupom przestępczym i najemnym pośrednikom utrudnia formalną atrybucję państwową, wystawiając na próbę spójność sojuszniczą. To systemowe przesunięcie przekształca infrastrukturę krytyczną, łańcuchy dostaw i instytucje demokratyczne w aktywny teatr działań wojennych w cieniu. W efekcie Europa musi traktować wewnętrzną dywersję hybrydową jako bezpośrednie operacyjne rozwinięcie konwencjonalnego konfliktu geopolitycznego.

‍

‍