Jak zdrada Rosji doprowadza do schwytania Maduro i chaosu w Wenezueli

Wpływy Rosji daleko od jej własnych granic przez długi czas opierały się bardziej na symbolice niż na rzeczywistej zdolności do narzucania woli, ale ta iluzja bazowała na przekonaniu, że Moskwa interweniuje, gdy jej partnerzy zostaną bezpośrednio zagrożeni. Wenezuela pod rządami Nicolása Maduro stała się jednym z najjaśniejszych testów tej założenia, ukazując się jako sztandarowy rosyjski sojusznik w Ameryce Południowej. W miarę jak presja ze strony USA rosła, Maduro otwarcie liczył na Rosję jako na strategiczną tarczę, zamiast budować niezależny system odstraszania. Niedawna amerykańska operacja i aresztowanie Maduro ujawniły nie tylko podatność obrony Wenezueli, ale także strukturalne słabości rosyjskiego systemu sojuszy na dalekich kontynentach. Zamiast zaoferować realne wsparcie militarne, Moskwa ograniczyła się do deklaracji politycznych o „suwerenności”, co podkreśla ograniczenia jej zdolności do ochrony nawet najbardziej hałaśliwych sojuszników.