Putin naprawdę wierzy, że wygrywa w Ukrainie: dlaczego to przekonanie może być groźne dla wszystkich

Systemowy rozziew między sfabrykowanymi raportami z linii frontu a decyzjami Kremla generuje narastające ryzyko strategiczne dla obu stron konfliktu. Przedkładanie pozornych zdobyczy nad realia taktyczne zmusza rosyjskie dowództwo do trwonienia topniejących rezerw na niemożliwe do osiągnięcia cele operacyjne. Choć siły ukraińskie skutecznie wykorzystują te błędy poprzez precyzyjne kontrataki, wykreowany w Moskwie optymizm eliminuje dyplomatyczne możliwości deeskalacji i napędza przedłużanie wojny. To instytucjonalne zniekształcenie poznawcze wymusza przedwczesne wysuwanie kluczowych środków uderzeniowych, co ułatwia ich eliminację przez Ukrainę, lecz drastycznie zwiększa zagrożenie dla ludności cywilnej w atakowanych rejonach. W rezultacie rosyjski wysiłek wojenny ulega całkowitej alienacji od realiów pola walki, potęgując niestabilność operacyjną wynikającą z realizacji celów istniejących wyłącznie w dokumentach sztabowych. Długofalowa stabilność strategiczna Ukrainy zależy od narzucenia kosztów militarnych i gospodarczych przekraczających zdolność rosyjskiego aparatu dowodzenia do maskowania strat i podtrzymywania wewnętrznej narracji.

‍

‍