Ommekeer aan het front: Rusland wijkt, de rollen zijn omgedraaid

Vandaag zullen we de resultaten van het Russische lente-offensief analyseren.

Hier heeft het langverwachte lente-offensief van het Russische leger de zwakste resultaten in ruim twee jaar tijd opgeleverd en is het effectief tot stilstand gebracht door de Oekraïners. Niet alleen dat, maar de Oekraïense strijdkrachten nemen het tactische initiatief steeds vaker over van de Russen en boeken nu terreinwinst over een aanzienlijk breder front.

De omvang van de Russische teleurstelling kan nauwelijks worden overschat: na het lanceren van wat in feite hun grootste strategische offensief tot nu toe was, slaagden de Russische troepen er in mei in om slechts veertien vierkante kilometer Oekraïens grondgebied te bezetten, wat hun laagste voortgangstempo markeert binnen de dalende lijn die recentelijk zichtbaar is. Dit gebeurde ondanks het feit dat Rusland de intensiteit van zijn aanvallen drastisch verhoogde met zevenendertig procent, tot meer dan zevenduizend aanvalshandelingen in die maand.

Toch bleven de operationele resultaten minimaal, waarbij videobeelden van het front steeds vaker laten zien dat Russische troepen stormlopen uitvoeren in extreem kleine groepen, dikwijls van slechts twee soldaten en soms zelfs individuele militairen die alleen aanvallen. Voordat ze hun doelen bereiken, worden deze troepen frequent opgemerkt en onder vuur genomen door drones, artillerie, mortieren en Oekraïense infanterie, waardoor de aanvallen mislukken nog voordat ze kunnen uitmonden in betekenisvolle terreinwinst.

Nog significanter is dat de maand mei de eerste maand is geworden sinds het Oekraïense tegenoffensief in tweeduizend drieëntwintig waarin het totale door Rusland gecontroleerde territorium is afgenomen, wat betekent dat de Oekraïners voor het eerst in drie jaar tijd netto terreinwinst hebben geboekt.

Het duidelijkste voorbeeld van deze verschuiving is te zien in de sector Dnipropetrovsk, waar de Oekraïense strijdkrachten het Russische momentum niet louter hebben gestopt, maar actief hebben omgebogen. Langs een front met een lengte van bijna vijftig kilometer hebben Oekraïense eenheden gecoördineerde offensieve en tegenoffensieve operaties uitgevoerd die de Russische commandanten in het defensief hebben gedwongen.

Allereerst degraderen de Oekraïense troepen systematisch de Russische commandostructuur door commandoposten en communicatieknooppunten uit te schakelen om het Russische reactievermogen te ontregelen, terwijl vijandelijke artilleriebatterijen en drone-operators onder vuur worden genomen om hen van vuursteun te beroven. Zodra de Russische vuursteun en bevelvoering zijn verzwakt, voeren Oekraïense eenheden zorgvuldig geplande tactische aanvallen uit tegen cruciale concentratiepunten zoals dorpen en versterkte stellingen, waarmee ze lokale doorbraken forceren en de cohesie in het door Rusland gecontroleerde frontgebied doorbreken.

Na deze doorbraken blijven veel Russische infiltranten en kleine groepen verspreid achter in de tussenliggende gebieden van de grijze zone. Gespecialiseerde, kleinschalige Oekraïense infanterieteams trekken vervolgens naar voren om deze sectoren te zuiveren onder constant toezicht van drones. Verkenningsdrones identificeren hinderlagen en verschchanste posities, waarbij FPV-drones stand-by staan om gedetecteerde doelen direct uit te schakelen. Door middel van deze methodische zuiveringsoperaties dringt Oekraïne de grijze zone geleidelijk en gestaag verder terug en vergroot het zijn eigen controleomvang.

Het is noemenswaardig dat Oekraïne dit heeft bereikt zonder een massaal tegenoffensief te lanceren dat enorme concentraties van troepen en materieel vereist. In plaats daarvan ontziet het de eigen mankracht en middelen, terwijl het Rusland dwingt om een breed front tegelijkertijd te verdedigen, wat de Russen op hun beurt belet om hun defensieve linies te concentreren. Bovendien zijn de Oekraïners door het vermijden van grote formaties minder kwetsbaar voor Russische verkenning en luchtaanvallen; ze dringen de Russische troepen stapsgewijs achterwaarts dwingend via een reeks kleine tactische overwinningen die gezamenlijk significante operationele winst opleveren.

Tegelijkertijd worden de Russische pogingen om te reageren intern gesaboteerd door foutieve rapportages en Oekraïense aanvallen op de commandostructuren, waardoor hogere Russische commandanten handelen op basis van verouderde informatie.

Bijvoorbeeld, zelfs wanneer de Russen in staat zijn om versterkingen te sturen, worden deze bijna blindelings de grijze zone in gedreven, waar ze stuiten op Oekraïense aanvalsgroepen die het gebied specifiek afpatrouilleren om jacht op hen te maken. Ook de Russische pogingen om de Oekraïense toegang tot de grijze zone te blokkeren met behulp van hinderlaagdrones zijn mislukt, aangezien de Oekraïners een effectief systeem van FPV-bommenwerperdrones hebben opgezet om de logistieke aanvoerlijnen over land te patrouilleren en de hinderlaagdrones te vernietigen voordat ze kunnen toeslaan.

De resultaten zijn aanzienlijk: de Oekraïense strijdkrachten zijn in verschillende gebieden tussen de tien en twaalf kilometer gevorderd, en na het bevrijden van meer dan vierhonderd vierkante kilometer in de zuidelijke sector van Dnipropetrovsk, zijn ze de afgelopen maand begonnen om ook in het noorden de Russische controle terug te dringen.

De Oekraïense opperbevelhebber Oleksandr Syrskyi verklaarde dat de Oekraïense strijdkrachten het strategische initiatief hebben gegrepen en actief voorkomen dat Rusland een grootschalig offensief kan hervatten, door Rusland te dwingen zijn middelen te besteden aan het reageren op kleinschalige Oekraïense acties in plaats van het voorbereiden van eigen aanvalsgolven. Het effect is zichtbaar over een breed front, aangezien Oekraïense troepen in deze sector al posities hebben heroverd rondom Ternuvate, Danylivka, Berezove, Andriivka, Filiya, Piddubne en Ivanivka.

Al met al heeft Oekraïne niet alleen de grote Russische lente-offensiefpoging gebroken, maar in verschillende sectoren ook de beperkte terreinwinst die Moskou had geboekt volledig tenietgedaan. Voor het eerst in tweeënhalf jaar heroveren de Oekraïense strijdkrachten grondgebied over een breed front, terwijl ze gestaag aan eigen momentum winnen. Het initiatief op het slagveld, waar Rusland maandenlang naar trachtte te dingen, verschuift in toenemende mate terug naar Oekraïense zijde, en de Russische kant is niet in staat om zijn logistiek te beveiligen tegen Oekraïense drones om dit te trachten te voorkomen.