Rusland trekt moderne tanks uit Oekraïne en bouwt op bij NAVO-grens

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de Russische Federatie.

Russische commandanten trekken hun tanks en andere gepantserde voertuigen terug uit Oekraïne en verplaatsen deze naar hun omvangrijke opslagdepots in het achterland. Satellietbeelden en onafhankelijke analyses tonen aan dat moderne T-negentig tanks en BTR-tweeëntachtig-A gepantserde voertuigen worden samengebracht op militaire opslaglocaties in heel West- en Noordwest-Rusland.

Opmerkelijk genoeg heeft Rusland het concept van gemechaniseerde oorlogvoering in Oekraïne vrijwel volledig verlaten als gevolg van de door drones gedomineerde vernietigingszone, die elk zwaar voertuig kilometers voordat het de frontlijn bereikt signaleert en uitschakelt. Hoewel dit er toe heeft geleid dat Rusland overmatig leunt op massale infanterie-aanvallen en infiltraties die maandelijks tientallen duizenden levens kosten, zijn de verliezen aan modern pantsermaterieel aanzienlijk gedaald. De meeste vernietigde Russische tanks betreffen momenteel voornamelijk oudere Sovjet-varianten zoals de T-vijfenvijftig en de T-tweeënzestig, die worden ingezet als mobiele artillerie of zwaar gepantserde stormvoertuigen. De Russische productiecijfers voor geavanceerde gepantserde voertuigen moeten echter ergens naar toe worden geleid als ze niet op het gevechtsveld in Oekraïne belanden, en op dit moment worden deze voorraden opgebouwd aan de grens met de NAVO.

Dit patroon is duidelijk waarneembaar in de westelijke en noordwestelijke regio's van Rusland nabij de NAVO-grens. Rusland plant hier een basis voor de legering van een volledige divisie op slechts elf kilometer van de Noorse grens. Daarnaast vult Rusland zijn opslag depot in Buy, gelegen op vijfhonderd kilometer van de grenzen van Estland en Letland. Aangezien Rusland geen gepantserde voertuigen meer uit de mottenballen kan trekken om ze te moderniseren, bouwt het zijn strategische reserves opnieuw op met de meest moderne varianten, zoals de nieuwe T-negentig tanks en BTR-tweeëntachtig modellen. Het Russische productietempo is niet gestopt, wat betekent dat Rusland zijn opslagbases jaarlijks kan heroveren met circa driehonderd T-negentig tanks en tot vierhonderd BMP-drie modellen.

Gelijktijdig worden ook de artilleriedepots aangevuld met Msta-S zelfrijdende houwitsers en Malva zelfrijdende artilleriesystemen in Karelië, op circa honderdvijfentachtig kilometer van de Finse grens. Rusland zou deze gepantserde reserves kunnen opbouwen om te profiteren van een eventuele doorbraak als het statische front in Oekraïne bezwijkt. De Estse minister van Defensie Martin Herem verklaarde echter dat uitgebreide inlichtingenrapporten aantonen dat Rusland onvermijdelijk de grens van een van de Baltische staten zal testen, en het valt niet uit te sluiten dat de nieuw ingezette tanks en artiestukken ook bij deze Russische provocaties zullen worden gebruikt, zeker gelet op de geografische locatie van deze opbouw.

Het is van cruciaal belang op te merken dat de gigantische Russische investeringen om de industriële basis af te stemmen op een langdurige oorlog een andere belangrijke factor vormen die deze troepenopbouw verklaart. Een plotselinge stopzetting van de productie van militair materieel omdat het niet langer op het gevechtsveld in Oekraïne wordt verbruikt, zou waarschijnlijk leiden tot de instorting van de Russische economie. Dit betekent dat Rusland er nu economisch toe wordt gedwongen de productie van tanks en gepantserde voertuigen voort te zetten, wat voor Rusland een prikkel vormt om de oorlog te rekken en zelfs een nieuw conflict te initiëren om het een economische aaneenschakeling van de Russische staat te voorkomen, wat wederom de beslissing verklaart om deze nieuw geproduceerde voertuigen direct aan de grens met de NAVO te stationeren.

Over het geheel genomen suggereert het Russische besluit om zijn gepantserde reserves opnieuw op te bouwen dat Moskou zich voorbereidt op een toekomst waarin zijn strijdkrachten meer nodig hebben dan alleen infanterie en drones om hun operationele doelen te bereiken. Zelfs als deze voertuigen grootschalige aanvallen op het huidige gevechtsveld niet kunnen overleven, kunnen ze een ernstige dreiging vormen als Rusland zwakheden in de NAVO-defensie ontdekt of een manier vindt om de effectiviteit van drones te verminderen. Het grotere gevaar is dat de Russische oorlogseconomie een spiraal creëert waarin voortgezette militaire productie voortdurende confrontatie vereist, waardoor een duurzame vrede toenemend moeilijk te realiseren is. Voor Europa betekent dit dat het einde van de oorlog in Oekraïne niet noodzakelijkerwijs het einde van de Russische militaire dreiging inhoudt, maar Moskou juist de gelegenheid zou kunnen bieden om zijn strijdkrachten te hergroeperen voor een volgende confrontatie.