Omringd door hun doden smeken de Russen Oekraïne om te stoppen met vuren

In deze video analyseren we hoe valse Russische claims zijn uitgelopen op de grootste catastrofe van het jaar.

In deze context claimt Rusland dat de stad Kostiantynivka is ingenomen en dat de Oekraïense defensie is doorbroken. De aanwezigheid van grote hoeveelheden lichamen van Russische militairen en het feit dat Moskou bij Oekraïne smeekt om een staakt-het-vuren, wijzen echter op een volstrekt andere realiteit. Oekraïne heeft immers een verwoestend tactisch antwoord gevonden op de Russische desinformatie.

Hooggeplaatste Russische functionarissen beweerden dat tot zesennegentig procent van Kostiantynivka onder Russische controle stond, waarbij in scène gezette video's van vlagverhijsingen in de noordelijke districten moesten bewijzen dat de Oekraïense verdedigingslinie was ingestort. Oekraïense beelden tonen echter een radicaal ander beeld: geolokaliseerde video's documenteren dat Oekraïense troepen actief opereren in de noordelijke, centrale en zuidelijke delen van de stad, terwijl de intensieve stedelijke gevechten in de hele gemeente aan de gang blijven. Desondanks blijven officiële Russische bronnen volhouden dat er slechts geïsoleerde Oekraïense weerstandshaarden over zijn in kelders en buitenwijken, en dat het opzuiveren hiervan louter een kwestie van tijd is. Ondanks deze beweringen vergelijken zelfs Russische militaire analisten de aankondiging over de inname van Kostiantynivka inmiddels met de valse claims omtrent de verovering van Koepjansk in november van het afgelopen jaar. Deze scepsis wordt bevestigd door de eigen videobeelden van de Russische artillerie, waarop te zien is dat Oekraïense stellingen intensief worden beschoten in sectoren die volgens het Russische opperbevel reeds volledig onder controle zouden zijn.

Deze dynamiek reikt verder dan de publieke onvrede binnen de eigen Russische gelederen; als directe vergelding voor de Russische claims hebben de Oekraïners hun artilleriebeschietingen op de Russische posities massaal geïntensiveerd. Geolokaliseerde beelden bevestigen dat een Oekraïense MiG-29 een gebouw heeft verwoest dat door de Russen werd gebruikt als dronebasis, terwijl een Oekraïense Mirage 2000 een sub-station trof waar Russische infanterie zich verzamelde voor hernieuwde bestormingen. De Oekraïense artillerie bestookt continu panden die als infiltratiebepantsering dienen, terwijl zware bommenwerperdrones, FPV-drones en verkenningsdrones elke toegangsweg bewaken en elke verplaatsing direct uitschakelen.

Als gevolg hiervan heeft de premature Russische overwinningsclaim de tactische catastrofe enkel vergroot, aangezien het Russische commando zich gedwongen zag om nieuwe infiltratie-eenheden in grote aantallen naar voren te sturen. Net als destijds rond Koepjansk staan de Russische bevelhebbers onder immense politieke druk om de operationele realiteit te laten aansluiten bij hun valse symbolische claims. Soldaten worden immers de dood in gejaagd om vast te houden aan de bewering dat de stad in Russische handen is. In plaats daarvan maken Oekraïense drones, artillerie en gevechtsvliegtuigen jacht op hen terwijl zij zich tussen de ruïnes verplaatsen, stellingen proberen te versterken of wachten op orders.

Het meest onomstotelijke bewijs van de feitelijke situatie op de grond is afkomstig van de Russen zelf: beelden gefilmd door een Russische stormsoldaat tonen hoe hij zich verplaatst langs een route die de facto in een dodenpad is veranderd. Tientallen Russische lichamen liggen op enkele meters van elkaar opgestapeld aan weerszijden van de toegangsweg naar Kostiantynivka. De toereisroutes en de straten transformeren in een begraafplaats waar de geïnfiltreerde Russen nergens dekking kunnen vinden tegen de Oekraïense drone-aanvallen.

De verliezen zijn zo zwaar opgelopen dat het Russische Ministerie van Defensie inmiddels bij Oekraïne heeft gesmeekt om de beschietingen op de stad te staken. De Russen beweren dat zij het vuren willen stoppen om naar eigen zeggen burgers te evacueren en gesneuvelden te bergen. De werkelijke reden is echter dat een gevechtspauze precies het Oekraïense geïntegreerde verkennings- en aanvalssysteem zou neutraliseren dat verhindert dat Rusland de controle over Kostiantynivka consolideert. Het humanitaire voorwendsel is louter een excuus om Oekraïne indirect te smeken het vuur op hun overlopen en gedecimeerde soldaten te staken, aangezien de enorme verliezen ervoor zorgen dat de veroverde posities uit hun handen glippen.

Dit getuigt van een bijzonder cynisme, aangezien Rusland evenmin om een staakt-het-vuren vroeg toen zijn bommen en drones Kostiantynivka bij de aanvang van het beleg systematisch in de as legden. Het was juist Oekraïne dat de civiele evacuaties uitvoerde en met grote risico's scharse pantservoertuigen inzette om inwoners uit de stad te krijgen. Het waren Oekraïense militairen die de evacuatieroutes moesten zuiveren van Russische drones die daar in hinderlaag lagen, terwijl Russische operatoren elke verplaatsing onder vuur namen, ongeacht of de voertuigen militairen dan wel burgers vervoerden. Pas toen de Russische verliescijfers dramatisch opliepen, begonnen hun commandanten bij Oekraïne te smeken om een gevechtspauze.

Al met al dient de Russische claim omtrent de inname van de stad een politiek doel, gericht op het versterken van de positie van het Kremlin ten overstaan van de internationale gemeenschap. Het Russische commando heeft echter herhaaldelijk bewezen dat het na het proclameren van imaginaire overwinningen bereid is duizenden soldaten op te offeren om deze op papier te realiseren, en Kostiantynivka vormt hiervan het volgende schoolvoorbeeld. Rusland riep de overwinning uit, intensiveerde de infiltraties en zag zijn troepen in een versneld tempo sneuvelen, om vervolgens Oekraïne te smeken het vuren lang genoeg te staken zodat zij hun posities konden hergroeperen. De Oekraïense eenheden blijven echter onafgebroken operationeel, bewaken elke toegangsweg en elimineren de Russische infiltranten die de stad proberen binnen te dringen. De zich opstapelende lichamen rond Kostiantynivka tonen de prijs die Rusland bereid is te betalen voor zijn eigen desinformatie.