India keert zich tegen Rusland: economische banden worden doorbroken, olietankers zijn de volgende.

De rol van India in het mondiale sanctieklimaat ondergaat een stille maar ingrijpende transformatie, met implicaties die veel verder reiken dan bilaterale handel. Wat ooit een zorgvuldig uitgebalanceerde houding was tussen strategische autonomie en economisch pragmatisme, maakt nu plaats voor een meer op handhaving gerichte benadering op zee. Voor Rusland betekent dit een strategische schok, nu een van de laatste grote niet-westerse afzetmarkten voor gesanctioneerde energie zijn juridische en operationele achterdeurtjes begint te sluiten. Het belang van deze verschuiving ligt niet in één enkele detentie of contractbeslissing, maar in hoe zij de risicoberekeningen in de gehele Indische Oceaan verandert. Maritieme handhaving is niet langer beperkt tot de Europese periferie, maar begint zich uit te strekken tot routes waarvan Rusland aannam dat zij permissief zouden blijven. Tegen deze achtergrond treedt de relatie tussen India en Rusland een fase binnen die minder wordt gekenmerkt door partnerschap en meer door hefboomwerking, blootstelling en beperking.

‍