Rusland breidt zich in Afrika uit met geweld om zijn wereldwijde isolement te compenseren

Naarmate Rusland’s positie in Europa en het Midden-Oosten verslechtert, is Afrika het belangrijkste strijdtoneel geworden waar Moskou probeert het krimpende geopolitieke bereik te compenseren. Het continent biedt minder institutionele belemmeringen, zwakkere veiligheidsstructuren en regeringen die eerder bereid zijn soevereiniteit in te ruilen voor onmiddellijk overleven. Voor het Kremlin draait invloed in Afrika niet om partnerschap, maar om hefboomwerking, toegang en het ontzeggen van ruimte aan rivalen tegen relatief lage kosten. Deze aanpak steunt echter op dwang in plaats van integratie, waardoor Russische invloed inherent broos en transactioneel is. In tegenstelling tot China of westerse actoren, ontbreekt het Rusland aan economische diepgang om langdurige relaties te verankeren via ontwikkeling of wederopbouw. Als gevolg daarvan wordt Moskou’s Afrikabeleid steeds meer gedefinieerd door snelheid en opportunisme in plaats van duurzaamheid, wat invloed snel doet groeien maar even snel weer laat afnemen.

‍