Rusland wordt gelijktijdig vanuit het noorden en het zuiden getroffen

Ruslands oorlogsinspanning is in toenemende mate afhankelijk van het ononderbroken functioneren van zijn energie-infrastructuur in het achterland, die zowel civiele stabiliteit als militaire machtsprojectie over grote afstanden ondersteunt. Deze afhankelijkheid creëert een structurele kwetsbaarheid, aangezien gecentraliseerde netwerken, verouderde transmissielijnen en beperkte redundantie het systeem blootstellen aan gelijktijdige schokken. Terwijl Rusland zijn verdediging heeft gericht op dreigingen aan het front, heeft het moeite gehad zich aan te passen aan druk die gericht is op diepte, logistiek en kritieke ondersteuningssystemen. De Oekraïense diepteaanvalstrategie is precies ontworpen om deze onbalans te benutten en Ruslands omvang van een voordeel in een last te veranderen. Wanneer externe stressfactoren samengaan met gerichte militaire druk, kunnen lokale verstoringen snel escaleren tot systemische storingen. Het resultaat is een steeds complexere strategische omgeving waarin Ruslands vermogen om operaties vol te houden in toenemende mate wordt bepaald door factoren die het niet volledig kan beheersen of snel kan herstellen.

‍