Ukraiński przemysł obronny dostarcza co miesiąc setki pojazdów opancerzonych

Po niemal trzech latach wojny o wysokiej intensywności wytrzymałość przemysłowa stała się równie decydująca jak taktyka na polu walki. Strona, która potrafi najszybciej uzupełniać straty, najszybciej dostosowywać konstrukcje i utrzymywać chroniony ruch pod stałym zagrożeniem ze strony dronów, kontroluje tempo działań. Na początku wojny mobilność pancerna Ukrainy w dużym stopniu zależała od zewnętrznych decyzji politycznych i zagranicznych cykli produkcyjnych, co powodowało niepewność na poziomie jednostek. Rosja natomiast polegała na ogromnych odziedziczonych zapasach, wymieniając ilość na czas i zakładając, że Ukraina pozostanie ograniczona. Równowaga ta obecnie się zmienia, ponieważ Ukraina przekształca krajowy przemysł w bezpośredni mnożnik siły militarnej. Rywalizacja nie dotyczy już tylko tego, kto ma dziś pojazdy opancerzone, lecz tego, kto jutro będzie w stanie nadal wystawiać chronione siły.

‍