Hoe Rusland in recordtijd $27 miljard verloor door Oekraïense aanvallen

Vandaag komt er belangrijk nieuws uit de Russische Federatie.

Hier is de Oekraïense campagne tegen de Russische olie-industrie in intensiteit toegenomen, met meldingen van explosies en branden bij de omvangrijke Lukoil-raffinaderij in Wolgograd. Met een verwerkingscapaciteit van circa vijftien miljoen ton per jaar produceert deze faciliteit benzine, diesel en kerosine die van essentieel belang zijn voor zowel de Russische economie als het militaire apparaat. Tijdens dezelfde aanvalsgolf trof Oekraïne eveneens het oliedistributiestation van Samara, een strategisch knooppunt dat betrokken is bij de samenstelling van de Russische exportkwaliteit ruwe olie. Deze aanvallen volgen op een opmerkelijke week waarin Oekraïne melding maakte van slagen tegen zes Russische raffinaderijen, wat aantoont dat afzonderlijke raids eenvoudig kunnen worden omgevormd tot een systematische campagne met verstrekkende gevolgen voor Rusland.

Als gevolg hiervan begint de schaal van de schade economisch significant te worden; het Oekraïense Ministerie van Defensie stelde dat meer dan eenenvijftig procent van de Russische raffinagecapaciteit buiten werking is gesteld, met als expliciet doel het militair-economische systeem van Rusland uit te putten. Hoewel Poetin heeft erkend dat aanvallen op energie-infrastructuur de economische prestaties beïnvloeden, bestaat zijn tactiek erin dit te vertalen naar een louter procentuele verandering van het bruto binnenlands product om het werkelijke economische effect te maskeren en het Russische publiek te misleiden. Poetin gaf openlijk een daling toe van slechts ongeveer één procent op een economie van circa tweeduizend zevenhonderd miljard dollar, wat neerkomt op circa zevenentwintig miljard dollar. De bredere cumulatieve gevolgen van de Oekraïense aanvallen reiken echter veel verder dan directe schade aan raffinaderijen, door ontregeling van productie, transport, export, herstelwerkzaamheden en militaire brandstofvoorziening, waardoor de herhaalde Oekraïense aanvallen door hun iteratieve karakter onevenredig veel schade aanrichten.

Bij Ilsky beschadigden Oekraïense drones alle drie de primaire verwerkingseenheden, waardoor vrijwel de gehele raffinagecapaciteit werd vernietigd. Nu ook het tankpark schade heeft opgelopen, is de productie naar verluidt stilgelegd in deze sleutelraffinaderij die het zuiden van Rusland en de militaire logistiek van brandstof voorziet.

Novosjachtinsk, met een verwerkingscapaciteit van circa vijf komma zes miljoen ton per jaar, werd eveneens door Oekraïense drones aangevallen. De verbindingen van deze locatie met belangrijke spoor- en olieterminals maken een verstoring aldaar bijzonder schadelijk voor het brandstoftransport in het zuiden van Rusland.

Vervolgens bereikte Oekraïne Perm, op een afstand van ongeveer vijftienhonderd kilometer. Er werden branden gemeld bij verschillende onderdelen van de dertien miljoen ton metende Lukoil-raffinaderij, waaronder de Avt-Five-eenheid, die verantwoordelijk is voor circa een derde van de primaire verwerking.

De daaropvolgende Oekraïense aanval in Ufa toonde eveneens aan dat afstand geen bescherming meer biedt. Oekraïense drones vielen het enorme raffinagecomplex van Basjneft, op meer dan dertienhonderd kilometer van Oekraïne, op opeenvolgende dagen aan, waarbij installaties werden beschadigd die diesel, benzine en vliegtuigbrandstof produceren.

In Koejbysjev bij Samara werden grote branden gemeld rond de primaire distillatie-infrastructuur na inslagen van drones. De raffinaderij kan jaarlijks circa zeven miljoen ton verwerken en produceert substantiële hoeveelheden diesel, benzine en stookolie, maar het verwerkingsproces is nu tot stilstand gebracht.

De raffinaderij van Saratov werd eveneens opnieuw getroffen na eerdere aanvallen begin dit jaar. De Rosneft-raffinaderij verwerkt tot zeven miljoen ton per jaar en levert brandstoffen die worden gebruikt door zowel civiele consumenten als het Russische militair-industriële complex.

De raffinaderij van Rjazan vormt een nog groter strategisch doelwit, met een capaciteit van circa zeventien miljoen ton per jaar; Oekraïense aanvallen zetten de primaire verwerkingseenheden in brand, wat een belangrijke bron van motorbrandstof rond Moskou in gevaar brengt.

Herhaalde aanvallen zijn van cruciaal belang omdat herstelde installaties opnieuw kunnen worden getroffen, wat Rusland dwingt tot een kostbare cyclus van herstel terwijl gelijktijdig een gigantisch netwerk van raffinaderijen, pijpleidingen en pompstations moet worden beschermd. De gevolgen reiken daardoor veel verder dan vernietigde apparatuur alleen: Rusland heeft aardolieproducten nodig om tanks, vrachtwagens en vliegtuigen te laten opereren, terwijl energie-export en belastingheffing cruciale bronnen van staatsinkomsten blijven. Verstoring van de raffinage veroorzaakt herstelkosten, logistieke knelpunten en druk op de binnenlandse brandstofbeschikbaarheid, terwijl extra middelen moeten worden ingezet voor de luchtverdediging.

Over het geheel genomen is de Oekraïense strategie methodisch te noemen: het herhaaldelijk bestoken van de infrastructuur die Russische ruwe olie omzet in economisch en militair waardevolle producten. Indien de Oekraïense schattingen dat meer dan de helft van de raffinagecapaciteit, al dan niet tijdelijk, buiten gebruik is gesteld standhouden, zal de druk toenemend voelbaar worden binnen het Russische oorlogsapparaat zelf. Poetin moet gelijktijdig de oorlog financieren, militaire verliezen opvangen, energie-infrastructuur herstellen en faciliteiten beschermen die over een enorm territorium verspreid liggen, terwijl Oekraïense drones aantonen dat een steeds kleiner deel van dat grondgebied buiten hun bereik blijft.