Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit Oekraïne.
Onlangs is aan het licht gekomen dat Frans militair personeel al enkele maanden op Oekraïens grondgebied opereert in het kader van een vertrouwelijke missie die bekendstaat onder de naam Volia. De inzet omvat kleine teams die kortstondige, niet-gevechtsgerichte opdrachten uitvoeren om Oekraïense militairen op te leiden en onderhoudsondersteuning te bieden voor door Frankrijk geleverd materieel, waaronder CAESAR-artilleriesystemen, Mirage 2000-gevechtsvliegtuigen en precisiewapens zoals de SCALP-kruisraket. Dit is van groot belang omdat het opleiden van Oekraïens personeel voor de bediening en het onderhoud van door het Westen geleverde wapensystemen aanzienlijke tijd vergt.

Door Franse militairen naar Oekraïne te sturen, kan Kyiv deze wapensystemen direct operationeel inzetten, terwijl Oekraïense specialisten ondertussen leren hoe zij het materieel zelfstandig moeten onderhouden. Het contingent heeft naar verluidt de officiële Franse trainingsaanwezigheid in Polen gebruikt als logistieke dekmantel en doorgangsbasis. De Franse regering heeft de inzet echter niet officieel erkend noch het parlement hierover geïnformeerd, omdat dit Rusland bewijsmateriaal zou verschaffen dat Moskou in zijn propaganda kan gebruiken om te beweren dat het in Oekraïne rechtstreeks strijdt tegen NAVO-troepen. Deze voorstelling van zaken is onjuist, aangezien veteranen uit westerse landen meestrijden als onderdeel van de Oekraïense strijdkrachten en daar niet aanwezig zijn als actief dienende militairen van een buitenlandse krijgsmacht.

Er zijn echter aanwijzingen dat naast de Franse eenheden ook speciale operatiekrachten van andere NAVO-lidstaten binnen Oekraïne actief zijn, al nemen ook zij niet deel aan directe gevechtsoperaties tegen Russische troepen. Hun taak bestaat erin reguliere Oekraïense eenheden en speciale eenheden te trainen in het gebruik van westerse wapens, tactieken, drones, verkenning en andere specialistische vaardigheden. Tegelijkertijd doen NAVO-militairen zelf waardevolle kennis op van Oekraïense oorlogsveteranen. Oekraïne is immers het enige land met daadwerkelijke gevechtservaring in een grootschalig conflict tegen een nagenoeg gelijkwaardige militaire tegenstander, wat van doorslaggevend belang is voor de NAVO-landen.

Indien de NAVO Rusland effectief wil afschrikken van verdere agressie, dient het bondgenootschap de Oekraïense tactieken en technologische kennis te integreren, zoals de grootschalige inzet van drones, verplaatsingen met een lage signatuur en operaties in een omgeving die verzadigd is met sensoren. Daarnaast richten NAVO-militairen zich op advisering, het delen van inlichtingen en materieelondersteuning. Uitgelekte documenten van het Amerikaanse Pentagon uit tweeduizend drieëntwintig wezen erop dat het Verenigd Koninkrijk destijds het grootste contingent speciale eenheden van de NAVO in Oekraïne had gestationeerd. Circa vijftig Britse operators waren destijds in Oekraïne actief in adviserende rollen, bij inlichtingenanalyse en bij het verlenen van doelwitondersteuning voor de artillerie.

Dit vormt voor Poetin een aanzienlijk groter probleem dan op het eerste gezicht lijkt, omdat de Russische president beducht is voor een daadwerkelijke deelname van de NAVO aan de oorlog. De NAVO zou immers in staat zijn de machtsbalans in Oekraïne beslissend te doen kantelen en elke Russische hoop op een overwinning de bodem in te slaan. Om die reden wijst Rusland categorisch elke naoorlogse veiligheidsgarantie voor Oekraïne af die gepaard gaat met NAVO-lidmaatschap of de stationering van westerse troepen op Oekraïens grondgebied. In het licht van deze Russische eisen is het veelbetekenend dat de NAVO al die tijd in stilte personeel voor training en onderhoudsassistentie naar Oekraïne heeft gestuurd. Hoewel zij niet deelnemen aan gevechtsmissies, vreest Rusland dat na een staakt-het-vuren duizenden extra NAVO-militairen kunnen worden ingezet als vredesmacht, hetgeen Rusland zou dwingen zijn plannen te herzien en verdere agressie te heroverwegen.

Over het geheel genomen doen de NAVO-landen, door in stilte een militaire aanwezigheid op te bouwen, waardevolle praktijkervaring op, versterken zij de Oekraïense capaciteiten en leggen zij het fundament voor een veel grotere rol zodra de oorlog eindigt. Voor Kyiv helpen buitenlandse specialisten om gedoneerde wapens om te zetten in betrouwbare operationele slagkracht, in plaats van materieel dat ongebruikt blijft staan terwijl bemanningen wachten op opleiding of herstel. Dit creëert een strategisch dilemma voor Rusland, omdat Moskou er — zelfs zonder dat NAVO-troepen vandaag meevechten — rekening mee moet houden dat hernieuwde agressie na een staakt-het-vuren zou stuiten op een sterker Oekraïne, gesteund door een coalitie die aanzienlijk beter is voorbereid om het land te verdedigen.



.jpg)








Opmerkingen