WAANZIN: 130.000 burgers bestormen Russische zuidgrens om het land te ontvluchten

Vandaag komt het meest doorslaggevende nieuws uit de Russische Federatie.

Een recordaantal van honderddertienduizend Russen is via de zuidgrens naar Georgië geflucht, ingegeven door de snel om zich heen grijpende vrees voor een nieuwe grootschalige mobilisatie.

De Russische bevolking vreest een hernieuwde dienstplicht omdat gelekte informatie, zichtbare voorbereidingen en verklaringen van functionarissen eensluidend wijzen op een omvangrijkere wervingsgolf. Volgens de Oekraïense militaire inlichtingendienst zal Poetin de mobilisatie intensiveren direct na de verkiezingen voor de Doema in september, hoewel het Kremlin het bestaan van dergelijke plannen formeel blijft ontkennen.

Russische militaire analisten melden bovendien dat de autoriteiten voorbereidingen treffen om het internet onmiddellijk na de verkiezingen af te sluiten. Dit moet paniek voorkomen, de verspreiding van beelden over de oproepen beperken en de onderlinge informatieuitwisseling over de hernieuwde lichting bemoeilijken. Russische militaire bloggers gaan nog verder en stellen dat in de periode tweeduizendzesentwintig–tweeduizendzevenentwintig tot wel één komma twee miljoen mensen opgeroepen kunnen worden. De speculaties namen toe nadat parlementslid en generaal buiten dienst Andrej Goeroeljov op Telegram onthulde dat de voorbereidingen voor een najaarsmobilisatie al gaande waren. Hij kwam hier snel op terug met de claim dat zijn account gehackt was, maar zijn uitlatingen versterkten de overtuiging dat achter de schermen verregaande maatregelen worden getroffen.

Wat de Russische voorbereidingen nog duidelijker onderstreept, is het feit dat het Kremlin mobilisatie-oefeningen uitvoert om de verwerkings- en addestratiecapaciteit voor grote aantallen rekruten te testen. In het kader van deze paraatheidschecks worden militaire oefenterreinen ingericht om tientallen duizenden nieuwe manschappen op te vangen voor versnelde trainingen voordat zij naar het front worden gestuurd. Volgens het Centrum voor Strategische en Politieke Studies bereidt Poetin gelijktijdig de Nationale Garde (Rosgvardia) voor op het neerslaan van mogelijke maatschappelijke onrust tijdens een algemene mobilisatie. Dit is een cruciale indicator: bij de mobilisatie van driehonderdduizend soldaten in tweeduizendtweeëntwintig kwam het immers tot felle confrontaties, een scenario dat het Kremlin ten koste van alles wil voorkomen om de interne stabiliteit van de Federatie niet in gevaar te brengen.

Rusland is genoodzaakt extra soldaten te mobiliseren omdat bonusuitkeringen van honderdentduizenden roebels niet langer volstaan om voldoende vrijwilligers aan te trekken. Hierdoor is de instroom dit jaar gestaag gedaald en krimpt de omvang van de strijdkrachten maandelijks met duizenden militairen. Uit analyses van de NAVO-inlichtingendiensten blijkt dat het aantal contractanten in het eerste kwartaal is teruggelopen tot circa achthonderd per dag, een volume dat onvoldoende is om de verliezen aan de frontlijn op te vangen, waar Rusland dagelijks naar schatting veertienhonderd soldaten verliest. Ondanks deze hoge attritie behoudt Rusland een numeriek overwicht op Oekraïne, dat eveneens kampt met personeelstekorten. Moskou beschouwt het inzetten van honderdduizenden extra militairen daarom als de sleutel om dit kwantitatieve voordeel om te zetten in een operationele doorbraak. Het doel is voldoende troepen op te bouwen om de Oekraïense defensieve linies te doorbreken, de door Kyïv gecontroleerde delen van de Donbas in te nemen en het offensieve momentum in andere sector te handhaven. Een grotere troepenmacht stelt echter hogere eisen aan de logistieke keten, die toch al zwaar onder druk staat door Oekraïense precisie-aanvallen op de middellange afstand. Het naar het front sturen van honderdduizenden extra soldaten zonder een geborgde voorraadketen zal louter leiden doelloze escalatie van de slachtofferaantallen.

Om uitzending naar het front te voorkomen, zijn inmiddels al meer dan honderdduizend Russen het land ontvlucht. Tijdens de partiële mobilisatie in tweeduizendtweeëntwintig verlieten circa een miljoen burgers de Federatie. Dit historische gegeven wijst erop dat een nieuwe mobilisatiegolf een massale uitstroom teweeg zal brengen die het huidige aantal van honderdtientienduizend vluchtelingen ruimschoots zal overtreffen.

Concluderend geldt dat wanneer het aantal vrijwillige aanmeldingen ontoereikend blijft, Moskou zal moeten kiezen tussen een maatschappelijk geforceerde dienstplicht of het accepteren van een trager verloop van de offensieve operaties. Tegelijkertijd zal een massale leegloop de arbeidsmarkt uithollen, de economie verzwakken en de binnenlandse instabiliteit vergroten. Dit impliceert dat de mobilisatie de Russische strijdkrachten op korte termijn versterkt, maar de staatkundige fundamenten van Rusland op langere termijn ondermijnt.