Oekraïense eenheden passen loopgraven en schuilplaatsen aan om dronebommen en infanterieaanvallen te weerstaan

Vandaag komt het belangrijkste nieuws van de Oekraïense frontliniedefensies.

Naarmate de Russische troepen hun aanvallen opvoeren en het gevecht verschuift naar kleinere, lokale confrontaties, worden Oekraïense eenheden steeds meer gedwongen om vanuit compacte, verspreide posities te vechten. Deze posities moeten echter gelijktijdig bestand zijn tegen drones, infanterieaanvallen en zware artillerie- en luchtvaartinslagen, waardoor de verdedigingsvereisten naar een nieuw niveau worden getild.

Verdedigingsposities blijven essentieel omdat constante luchtwaarneming blootliggende bewegingen snel detecteerbaar en doelwitbaar maakt, waardoor Oekraïense eenheden gedwongen zijn langdurig ondergronds te leven en te vechten. Russische verkenningsdrones zoals de Orlan-10 en Zala houden voortdurend toezicht, en Rusi-rapportages tonen dat Oekraïense troepen dagelijks meer dan duizend UAV-verkenningsvluchten observeren langs delen van het front. Geleide bommen afgeleverd door luchtvaart zijn een andere dominante dreiging geworden, waarbij de Oekraïense luchtmacht schat dat Rusland sinds het begin van de grootschalige invasie meer dan vijftigduizend geleide bommen heeft afgeworpen. Deze wapens worden vaak gebruikt om loopgravenstelsels te vernietigen en verdedigers te dwingen posities te verlaten.

De derde grote dreiging blijft de infanterieaanval, omdat Russische troepen, nadat drones posities hebben gelokaliseerd en bommen schade hebben toegebracht, proberen terrein te veroveren via afgedaald gevecht, waardoor de verdedigers te allen tijde gevechtsklaar moeten blijven.

De verdediging tegen drones richt zich op het beperken van de schade na detectie, in plaats van alleen op camouflage te vertrouwen.

Actief gebruikte loopgraven worden bedekt met lagen hout, boomstammen en aangestampte aarde om door drones afgeworpen munitie te weerstaan en de effectiviteit van FPV-drones te verminderen. Daken worden versterkt met zandzakken of schrootmateriaal om massa te vergroten terwijl ze repareerbaar blijven. Camouflage wordt aangepast aan terrein en seizoen, met groen-bruine netten in beboste gebieden, lichtere bedekkingen bij sneeuwval en onregelmatige patronen om contrastgebaseerde detectiesystemen en menselijke ogen te misleiden.

Ingangen zijn afgeschermd en verlegd om thermische handtekeningen detecteerbaar door infraroodsensoren te verminderen en om FPV-drones fysiek te blokkeren van het rechtstreeks binnenvliegen of het laten vallen/rollen van munitie door de opening.

Artillerie en geleide bommen dwingen Oekraïense verdedigingswerken om prioriteit te geven aan diepte, massa en compartimentering in plaats van alleen dekking aan de oppervlakte. Schuilplaatsen worden dieper uitgegraven dan gevechtsloopgraven en vaak meer dan drie meter ondergronds, wat de overlevingskansen aanzienlijk verbetert tegen schokgolven en fragmentatie van nabijgelegen inslagen. Zelfs wanneer Rusland zware geleide bommen inzet, kunnen goed ontworpen schuilplaatsen personeel behouden tijdens bijna-missers en kunnen eenheden blijven opereren. Ingangen zijn schuin of zigzag gemaakt, met explosievallen die de loopgraaf voorbij de ingang verlengen om te voorkomen dat schokgolven rechtstreeks in schuilkamers doordringen. Interne indelingen scheiden personeel, commandofuncties en munitieopslag, zodat één inslag de hele positie niet kan uitschakelen. Verdedi­gingsindelingen omvatten terugtrekposities op afstand zodat eenheden snel kunnen verplaatsen en blijven opereren na een directe inslag.

Om infanterieaanvallen af te weren, zijn Oekraïense posities diep en verspreid gebouwd in kleine onafhankelijke versterkte punten in plaats van aaneengesloten loopgravenlijnen. Gevechtsloopgraven aan de frontlinie zijn doorgaans ongeveer 1,6 tot 2 meter diep gegraven, waardoor soldaten rechtop kunnen bewegen terwijl ze beschermd blijven tegen direct vuur en fragmentatie. Posities zijn georganiseerd in compacte knooppunten met kleine teams, zodat het verlies van één sectie zich niet door de verdediging verspreidt. Mitrailleurposities zijn verlegd ten opzichte van de hoofdloopgraaf en bedoeld om natuurlijke aanvalsroutes te bestrijken, zoals bosstroken, afwateringslijnen en dijken, waardoor kruisend vuur ontstaat voordat aanvallers binnen granaatafstand komen. Overdekte communicatieloopgraven verbinden gevechtsposities met achterste schuilplaatsen, waardoor bevoorrading en evacuatie van gewonden onder vuur mogelijk is.

Wanneer een positie goed functioneert, detecteren drones activiteit zonder beslissende effecten te produceren, omdat dekking van bovenaf, spreiding en misleiding schade beperken. Bombardementen beschadigen oppervlaktedetails, terwijl personeel ondergronds beschermd blijft en in staat is te vechten zodra het vuur stopt. Infanterieaanvallen worden afgeslagen wanneer aanvallers worden gedwongen in vooraf geplande gevechtszones te komen, waar verdedigers beschermde vuurposities en gecontroleerde terugtrekroutes behouden.

Over het geheel genomen zijn Oekraïense verdedigingsposities geen statische loopgraven meer, maar geïntegreerde gevechtssystemen die functioneren onder constante observatie en herhaalde aanvallen. Infanterieaanvallen worden verslagen door diepte, segmentatie en kruisend vuur dat aanvallen stopt voordat er direct contact is. Dronedreigingen worden afgeremd door dekking van bovenaf, spreiding, misleiding en fysieke barrières die zowel gevechtsposities als aanvoerroutes beschermen.

Artillerie- en luchtvaartbommen worden doorstaan door dieper te graven, schuilplaatsen te compartimenteren en terugtrekposities te gebruiken in een oorlog waarin geleide munitie op ongekende schaal wordt ingezet.