Russische muiterij: commandanten geëxecuteerd na doden van eigen manschappen

Russische soldaten die uit gevangenissen zijn gerekruteerd, zijn in opstand gekomen tegen de commandanten die verantwoordelijk zijn voor het afdwingen van suïcidale bestormingen, waarbij sommigen zelfs officieren en elite-dronepiloten hebben geëxecuteerd die betrokken waren bij het doden van hun eigen manschappen. Het eerste incident betrof een Russische soldaat die door Oekraïne gevangen werd genomen en toegaf dat hij zijn eigen compagniecommandant had vermoord tijdens een eerdere inzet. Volgens zijn getuigenis leidden constante misdragingen ertoe dat hij zijn commandant neerschoot en het lichaam verbrandde om het misdrijf te verhullen, hoewel hij uiteindelijk werd gearresteerd en veroordeeld tot acht jaar in een penitentiaire inrichting met maximale beveiliging. Ondanks het doden van zijn commandant stond het Russische ministerie van Defensie de veroordeelde commandantenmoordenaar toe de gevangenis te verlaten na het tekenen van een nieuw militair contract en stuurde hem terug naar het front. Hiermee heeft Rusland willens en wetens een soldaat herbewapend die al bereid was gebleken zijn eigen officieren te doden, wat aantoont dat het vinden van meer rekruten belangrijker was geworden dan het beschermen van de eigen commandostructuur.

Het gevaar van dit beleid was niet hypothetisch, aangezien een andere gedetineerde rekruut al snel zijn wapen keerde tegen enkele van Ruslands meest waardevolle personeelsleden. Een Russische soldaat die voorheen een gevangenisstraf van twaalf jaar had uitgezeten voordat hij dienst nam in het leger, sloot zich aan bij de Rubikon-drone-eenheid en opende het vuur op medetroepen in de regio Charkiv. De schietpartij kostte het leven aan zes soldaten en verwondde twee anderen, onder wie hoogopgeleide Rubikon-dronepiloten. Deze specialisten zijn moeilijk te vervangen en worden ingezet in Ruslands belangrijkste offensieve sectoren. Hun dood maakte duidelijk dat gedetineerde rekruten zich beginnen te richten op het personeel dat verantwoordelijk is voor het handhaven van Ruslands brutale controlesysteem. Aangezien Rubikon-droneploegen frequent worden gebruikt om aanvallen te sturen op Russische soldaten die proberen terug te trekken of zich over te geven, zijn zij natuurlijke doelwitten geworden voor troepen die wraak zoeken tegen degenen die hun eigen kameraden doden.

Een ander soortgelijk geval deed zich vorig jaar voor in de regio Zaporizja, wat een terugkerende reactie laat zien op dwingende discipline en problemen die de Russen duidelijk niet proberen op te lossen. Hier schoot een Russische soldaat de commandant van zijn granaatwerperpeloton dood, terwijl hij tevens een sergeant verwondde. Samen onthullen deze incidenten hetzelfde onderliggende probleem: Rusland vult zijn gelederen met gedetineerde rekruten terwijl het vertrouwt op gewelddadige commandanten om hen te controleren door middel van angst, mishandeling en executies. Uiteindelijk stoppen sommige van die soldaten met gehoorzamen en keren in plaats daarvan hun wapens tegen de officieren en kameraden die die terreur handhaven.

De reden waarom dit geweld blijft opduiken, is dat veel Russische soldaten niet langer willen vechten, maar vrijwel geen veilige manier hebben om het slagveld te ontvluchten. Het weigeren van bevelen kan leiden tot gevangenisstraf, zware mishandeling of executie. Desertie wordt verhinderd door de militaire politie en blokkade-eenheden die achter de frontlijneenheden zijn gestationeerd, wiens doel het is om vluchtende soldaten te arresteren en hen terug te dwingen in suïcidale bestormingen. Tegelijkertijd monitoren Russische dronepiloten hun eigen troepen en sturen artillerie- of FPV-drone-aanvallen aan op soldaten die zich aan Oekraïne proberen over te geven. Het doel is om ieder ander ervan te overtuigen dat noch terugtrekken, noch overgave enige kans op overleving biedt. Gevangen tussen de Oekraïense posities aan de voorkant en executie door de eigen zijde aan de achterkant, besluiten sommige soldaten uiteindelijk dat de enige manier om te overleven het elimineren is van de mannen die die bevelen handhaven.

Interessant genoeg heeft Oekraïne ingezien dat deze blokkade-eenheden essentieel zijn om onwillige Russische soldaten in de strijd te houden en is begonnen ze doelbewust te viseren. Een recente aanval vernietigde een gepantserd voertuig van de Russische militaire politie dat toebehoorde aan een eenheid die specifiek in het door Rusland gecontroleerde Donetsk zwaar was versterkt om desertie te voorkomen. Dit weerspiegelt een breder Russisch probleem, aangezien constante suïcidale bestormingen het moreel ondermijnen, een instortend moreel het aantal weigeringen en deserties verhoogt, en die deserties Rusland dwingen om nog meer blokkade-eenheden in te zetten om de discipline te handhaven.

Terwijl Oekraïense aanvallen voertuigen van de militaire politie vernietigen, blokkade-eenheden uitschakelen en hun patrouilles verstoren, beginnen er gaten te vallen in dit systeem van dwang. Die gaten maken desertie gemakkelijker, en succesvolle ontsnappingen kunnen snel anderen aanmoedigen om te volgen. Rusland is dan gedwongen om extra soldaten, voertuigen en uitrusting te onttrekken aan gevechtsoperaties, enkel om de eigen troepen te controleren. Ondertussen raken de commandanten, militaire politie en dronepiloten die de discipline handhaven steeds meer blootgesteld, omdat er op hen wordt gejaagd door Oekraïne én door de Russische soldaten die zij proberen te controleren.

Al met al worden commandanten en dronepiloten doelwitten omdat zij geweld uitoefenen tegen hun eigen mannen. Ruslands rekruterings- en disciplinesysteem reproduceert nu actief de voorwaarden voor meer soortgelijke aanvallen, aangezien meer strafrechtelijke rekruten kunnen beginnen te deserteren, zich over te geven of commandanten aan te vallen. Hoe meer Rusland onwillige rekruten terroriseert om te vechten, hoe waarschijnlijker het is dat die rekruten in opstand komen en hun wapens keren tegen de mannen die die terreur handhaven.