Russische generaals verbijsterd... Troepen verlingten massaal hun posities

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de sector Sumy.

In deze sector leggen telefoons die zijn aangetroffen op gesneuvelde Russische soldaten bloot hoe ernstig de omstandigheden binnen de Russische strijdkrachten zijn verslechterd nu de herfsttemperaturen dalen en de gevechtsomstandigheden verslechteren. Uit het opgetekende beeld- en geluidsmateriaal blijkt dat militairen van de Groep Strijdkrachten "Sever" een bevoorradingssysteem documenteren dat zelfs posities in de diepe achterhoede niet meer bereikt, waar troepen klagen over een acuut gebrek aan levensmiddelen.

Aan de frontlijn is het logistieke echec dusdanig vormen aan het aannemen dat sommige Russische soldaten hun toevlucht nemen tot het filteren van moeraswater vol insectenlarven, omdat schoon drinkwater de geavanceerde posities niet langer bereikt. Door het wegvallen van voedsel, drinkwater en basisuitrusting trachten steeds meer Russische militairen zich aan deze omstandigheden te onttrekken. Velen proberen te deserteren voordat zij opnieuw in de strijd worden geworpen, terwijl anderen hun posities verlaten, zich overgeven aan de Oekraïense strijdkrachten of simpelweg elke communicatie met hun commandanten staken. Op het moment dat soldaten hun posten verlaten in plaats van te wachten op herbevoorrading, ondergraven deze tekorten reeds het vermogen van Rusland om eenheden aan de frontlijn operationeel te houden.

De oorzaak van het haperende Russische bevoorradingssysteem ligt in het feit dat de herfst de natuurlijke dekking langs de logistieke aanvoerlijnen grotendeels heeft weggenomen. Deze bevoorrading steunt in hoge mate op motorfietsen, lichte terreinvoertuigen en te voet bewegende spalloni door bosstroken—assistentie en middelen die nu voor Oekraïense verkenningsdrones vanuit de lucht aanzienlijk eenvoudiger te detecteren zijn. Tijdens de warmere maanden bood het dichte bladerdek deze verplaatsingen nog enige bescherming tegen aanzicht van bovenaf. Nu de herfst die dekking heeft doen verdwijnen, liggen aanvoerroutes, voertuigen en infanterie bloot voor luchtdetectie. Het verlies van deze visuele dekking is extra schadelijk doordat Oekraïense eenheden het afgelopen jaar hun FPV-killzone hebben uitgetrokken tot zo'n twintig tot dertig kilometer achter de frontlijn. Hierdoor kunnen zij Russische voertuigen al op de achterste aanvoerwegen onderscheppen, lang voordat deze de voorste posities bereiken.

Het gevolg is dat voedsel, water, munitie en andere voorraden reeds ver van het front verloren gaan, waardoor geïsoleerde soldaten met minimale middelen achterblijven en desertie voor velen als de enige logische uitweg overblijft.

Beelden uit deze sector illustreren hoe deze logistieke druk in de praktijk wordt opgebouwd. Oekraïense "slapende" drones worden gepositioneer langs Russische aanvoerroutes, waar zij inactief blijven totdat een voertuig nadert, om zo de batterijcapaciteit te sparen alvorens op korte afstand toe te slaan. Dit stelt Oekraïense operators in staat om drones gedurende langere perioden op de open routes te laten wachten en de kleine transportvoertuigen op te wachten waarvan Rusland afhankelijk is voor de aanvoer van munitie en proviand.

Russische troepen kunnen dit gevaar niet simpelweg ontwijken door voertuigen op te geven en zich te voet te verplaatsen, aangezien het verlies van het bladerdek ook de infanterie in de bosstroken en bosgebieden heeft blootgelegd. Recent beeldmateriaal toont aan hoe Oekraïense drones Russische voetvolk-eenheden in deze zones detecteren en bestoken; zowel de bevoorradingsvoertuigen als de troepen die zich zonder voertuigen proberen te verplaatsen zijn nu aanzienlijk eenvoudiger te lokaliseren en te neutraliseren.

Over het geheel genomen zal de winter een nog grotere wissel trekken op de Russische commandanten, aangezien voorste posities een grotere behoefte hebben aan brandstof, voedsel, winterkleding, batterijen en medische goederen, precies op het moment dat de bevoorrading onbetrouwbaarder wordt. Eenheden die zonder regelmatige bevoorrading komen te zitten, zijn moeilijker te roteren en aan te sturen, terwijl soldaten die gevechtsacties reeds proberen te ontduiken nog minder reden hebben om langdurig op geïsoleerde posten te blijven. Aangezien dezelfde aanvoerroutes nodig zijn voor de aanvoer van verse troepen en munitie, belemmert de ontregeling in de achterhoede rechtstreeks de frequentie waarmee de Russische strijdkrachten nieuwe aanvallen kunnen opzetten. Met het dalen van de temperatuur zal het behoud van de personele bezetting op sommige Russische posities simpelweg onmogelijk worden, doordat elke vervangende soldat en elke vracht voorraden dezelfde Oekraïense killzone moet doorkruisen.