Ramp: deze generaal heeft meer Russen gedood dan de Oekraïners

Jarenlang werd de Russische oorlogsinspanning evenzeer gevormd door de interne commandocultuur als door het Oekraïense verzet op het slagveld. Een systeem dat berust op valse rapportages, persoonlijke loyaliteit en het verhullen van verliezen heeft herhaaldelijk falen beloond in plaats van het te corrigeren. Deze omgeving stelde bepaalde commandanten in staat ramp na ramp te overleven en op te klimmen, niet dankzij resultaten, maar dankzij naar boven geconstrueerde narratieven. In de loop der tijd werd de kloof tussen gerapporteerd succes en de werkelijkheid op het slagveld zo groot dat zij de geloofwaardigheid van de militaire leiding zelf begon te ondermijnen. Toen de verliezen een omvang bereikten die niet langer verborgen kon worden, begonnen de interne beschermingsmechanismen te scheuren. De gebeurtenissen die volgden tonen hoe het Russische commandosysteem zich uiteindelijk tegen zijn eigen architecten keert zodra ontkenning onmogelijk wordt.

‍

‍