Wywiad Francji: Amerykańscy i holenderscy piloci F-16 już nad Ukrainą!

Dzisiaj najważniejsze doniesienia napływają z nieba nad Ukrainą.

Ukraińska przestrzeń powietrzna staje się coraz bardziej sporna, co charakteryzuje się niemal codziennymi wtargnięciami dronów, uderzeniami pocisków manewrujących i ciągłymi działaniami obrony powietrznej w wielu regionach. Obecnie nowa wielonarodowa eskadra lotnicza zaczyna zmieniać ten układ sił, sugerując, że kontrola nad niebem może wchodzić w decydującą fazę.

Niedawno Ukraina sformowała międzynarodową eskadrę F-16, złożoną z pilotów ukraińskich, amerykańskich i holenderskich. To pierwszy przypadek, gdy zachodnia jednostka myśliwska została ustrukturyzowana jako w pełni zintegrowana wielonarodowa formacja bojowa wewnątrz kraju.

Eskadra łączy doświadczenie operacyjne sił powietrznych NATO z ukraińską wiedzą z pola walki. Piloci amerykańscy i holenderscy współpracują bezpośrednio z ukraińskimi odpowiednikami, zamiast pozostawać w rolach doradczych. Zaangażowanie Holandii odzwierciedla głębszy poziom zaangażowania wojskowego niż same transfery sprzętu.

Nie ogranicza się to do dostaw samolotów czy szkolenia pilotów za granicą. Jest to wspólna struktura operacyjna zaprojektowana do funkcjonowania jako jedna jednostka bojowa. Ostatecznie sformowanie tej eskadry reprezentuje zmianę strukturalną w sposobie prowadzenia wojny powietrznej przez Ukrainę.

Główna zaleta tej nowej formacji leży w doświadczeniu, jakie zagraniczni piloci wnoszą do walki. Weterani załóg F-16 z sił powietrznych NATO wnoszą sprawdzone w boju taktyki, wypracowane przez dziesięciolecia operacji w świecie rzeczywistym. Piloci ci są szkoleni w nowoczesnej doktrynie walki powietrznej, która kładzie nacisk na koordynację, świadomość sytuacyjną i zdyscyplinowane użycie pocisków rakietowych.

Ich doświadczenie w kontynuowaniu misji NATO Air Policing, np. w krajach bałtyckich, oraz udział w koalicyjnych operacjach wojskowych na Bliskim Wschodzie skutkuje lepszym wyszkoleniem bojowym, co pozwala na dokładniejsze uderzenia i przechwycenia. Wielonarodowa struktura wzmacnia również sieciowe podejmowanie decyzji, ponieważ informacje mogą być udostępniane i wykorzystywane bardziej efektywnie. W rezultacie ukraińscy piloci zyskują bezpośredni kontakt ze standardowymi procedurami NATO w aktywnych warunkunkach bojowych. Ponadto dostawa samolotów dwumiejscowych oraz dodatkowego sprzętu symulacyjnego bezpośrednio wzmacnia tę dynamikę. Warianty dwumiejscowe pozwalają ukraińskim pilotom trenować u boku doświadczonych instruktorów NATO w rzeczywistych warunkach lotu, umożliwiając natychmiastową korektę.

W rezultacie Rosja mierzy się teraz z o wiele bardziej profesjonalnym przeciwnikiem powietrznym nad Ukrainą. Obecność wielonarodowych załóg F-16 wprowadza ustandaryzowane taktyki NATO do codziennych operacji powietrznych. Podnosi to ogólną jakość starć powietrznych, skutkując bardziej udanymi uderzeniami i przechwyceniami dokonywanymi przez Ukraińców.

Rosyjscy piloci i operatorzy dronów stoją teraz przed trudną sytuacją, w której muszą zakładać bardziej efektywną reakcję ze strony Ukraińców. Powoduje to, że reakcje na zagrożenia stają się szybsze i bardziej przewidywalne w wykonaniu. W następstwie tego rozwoju Rosjanie muszą teraz radzić sobie z pilotami, którzy są szkoleni znacznie dłużej i są przeszkoleni do precyzyjnego radzenia sobie z ich zagrożeniami. Zmniejsza to luki, które rosyjskie lotnictwo wcześniej wykorzystywało, i zwiększa ryzyko dla samolotów rozpoznawczych oraz platform uderzeniowych dalekiego zasięgu.

‍

Piloci amerykańscy i holenderscy wzmacniają architekturę obrony powietrznej Ukrainy poprzez ustrukturyzowane patrole i misje szybkiego przechwytywania. Ich główną rolą jest przeciwdziałanie dronom, pociskom manewrującym i pojawiającym się zagrożeniom powietrznym, zanim dotrą one do infrastruktury krytycznej.

Zapewniają oni również dedykowaną eskortę uderzeniową dla ukraińskich samolotów oraz odstraszanie poza zasięgiem wzroku (BVR), aby tłumić próby przechwycenia przez wroga, zanim zagrożą one grupie uderzeniowej. Ta warstwowa obecność eskorty znacznie zwiększa przeżywalność podczas precyzyjnych misji uderzeniowych, komplikując cykle celowania przeciwnika.

Obecność doświadczonych lotników NATO poprawia koordynację między operatorami radarów, kontrolerami naziemnymi i elementami myśliwskimi. Odprawy po misji (debriefings) stanowią centralny element tej struktury.

Po każdym wylocie załogi analizują ślady radarowe, użycie broni i przepływ komunikacji. Błędy są identyfikowane w kontrolowanym i profesjonalnym środowisku. Korekty taktyczne są następnie wdrażane w następnym cyklu misji. Wprowadzenie zaawansowanych symulatorów dostarczonych przez Holandię pozwala załogom bezpiecznie ćwiczyć złożone scenariusze.

Dodatkowo niedawne dostrzeżenie dwumiejscowych myśliwców odrzutowych F-16 bezpośrednio wzmacnia tę dynamikę. Umożliwiają one bezpośredni mentoring w locie i korektę w czasie rzeczywistym wewnątrz ukraińskiej przestrzeni powietrznej.

Ogólnie rzecz biorąc, integracja zagranicznych pilotów F-16 z ukraińskimi siłami powietrznymi stanowi zmianę strukturalną, a nie tymczasowe wzmocnienie. Osadza ona standardy walki powietrznej NATO bezpośrednio w codziennych operacjach bojowych i przyspiesza przejście Ukrainy w kierunku w pełni sieciocentrycznego systemu obrony powietrznej typu zachodniego. Ten rozwój wzmacnia natychmiastowe zdolności przechwytywania, budując jednocześnie długoterminową wiedzę instytucjonalną wewnątrz kraju. Łącząc doświadczenie bojowe, wspólną doktrynę i infrastrukturę szkoleniową w teatrze działań, wielonarodowa eskadra robi coś więcej niż tylko obronę nieba dzisiaj. Stopniowo zmienia układ sił w domenie powietrznej i ogranicza zdolność Rosji do operowania ze względną swobodą nad terytorium Ukrainy.