Ukraińcy przeprowadzili udany, wieloetapowy szturm na wyspy na Dnieprze.

Walki na kierunku chersońskim są w coraz większym stopniu definiowane przez kontrolę przestrzeni, a nie samą okupację terenu. Wyspy rzeczne, niegdyś postrzegane jako drugorzędne, stały się kluczowymi punktami umożliwiającymi wywieranie presji, prowadzenie nadzoru i zastraszanie obszarów cywilnych. Dla sił rosyjskich utrzymanie tych pozycji było sposobem na projekcję siły bez konieczności kosztownej przeprawy przez rzekę. Dla Ukrainy stanowiły one trwałe źródło zagrożenia, którego nie dało się zneutralizować za pomocą konwencjonalnych szturmów. To skierowało konflikt w stronę metodycznej rywalizacji o logistykę, węzły dowodzenia i swobodę ruchu, a nie bezpośrednich starć. Na tym tle równowaga na Dnieprze przesuwa się w stronę tego, kto potrafi sprawić, by odizolowane pozycje stały się niemożliwe do utrzymania, a nie tylko sporne.

‍