Geniaal: Oekraïne heeft Poetins grootste zwakke plek gevonden!

The recently released figures placed Vladimir Putin's approval at the lowest level recorded since the beginning of the war. After four consecutive weeks of decline and a five-point-three percent collapse in only one month, or ten percent drop in 3 months, even Russia’s state-controlled polling can no longer conceal the erosion, despite its usual jerrymandering data and cushioning the Kremlin from bad results. When even loyal institutions admit deterioration, the real frustration lies deep.

Russische burgers plaatsen in toenemende mate directe oproepen waarin zij Poetin beschuldigen van het vernietigen van het land voor een oorlog die niemand nodig had, terwijl militaire analisten, veteranen en publieke figuren zich opener uitspreken over mislukkingen die voorheen als onbespreekbaar golden. Berichten dat Poetin zijn persoonlijke beveiliging heeft opgeschroefd, het aantal ontmoetingen heeft teruggebracht, zijn officiële residenties mijdt en lange perioden in bunkers doorbrengt om de oorlog op tactisch niveau te sturen, suggereren dat hij voor meer vreest dan louter het verlies van populariteit. In een politiek systeem dat rond één man is opgebouwd, kan een afnemend gezag snel veranderen in een persoonlijk overlevingsprobleem, wat kan escaleren en kan leiden tot de uitschakeling van Vladimir Poetin.

De directe oorzaak is dat Oekraïne een manier heeft gevonden om de strijd de dagelijkse werkelijkheid van de Russische burger binnen te brengen. De recente reeks gerichte aanvallen op de magazijnen van de Russische online detailhandelsgigant Wildberries door het hele land vormt het middelpunt van deze strategische wending. Ten minste negen faciliteiten zijn naar verluidt getroffen, waarbij meer dan vijfentwintig procent van de totale logistieke capaciteit van het bedrijf is beschadigd. Wildberries is niet louter een webwinkel, maar een infrastructurele pijler van de dagelijkse consumptie die honderdduizenden kleine en middelgrote ondernemers ondersteunt. Wanneer deze distributiecentra in vlammen opgaan, merken gewone Russen dat aan vertraagde pakketleveringen, maar worden de aangesloten handelaren geconfronteerd met het volledige verlies van hun voorraden. Tegelijkertijd heeft de leiding van Wildberries verklaard geen schadevergoeding uit te keren voor goederen die door Oekraïense aanvallen zijn vernietigd, wat de betrokken ondernemers rechtstreeks naar een faillissement drijft. De belofte van het Kremlin dat de oorlog ver verwijderd zou blijven van het normale stedelijke leven, blijkt onhoudbaar wanneer de grootste distributieknooppunten in meerdere regio's zonder effectieve verdediging worden verwoest.

Het gevolg is dat dit snel uitgroeit tot de politiek meest dirompente aanvalscampagne van Oekraïne. Rusland kan als agressorstaat de oorlog alleen voortzetten zolang de bevolking de maatschappelijke kosten blijft tolereren. Aanvallen op olieraffinaderijen brengen strategische schade toe, maar die last wordt in eerste instantie opgevangen door de staat en grote conglomeraten; en hoewel brandstoftekorten het dagelijks leven ernstig verstoren en sociale onrust veroorzaken, leidt dit voor de meeste individuen niet direct tot financiële ruïne. Aanvallen op logistieke knooppunten werken anders, aangezien kleine en middelgrote handelaren vrijwel al hun beschikbare kapitaal hebben vastgelegd in voorraden die in deze centrale magazijnen liggen opgeslagen. Wanneer die goederen verloren gaan, verliezen de eigenaren hun voorraad, inkomsten, klantvertrouwen en in veel gevallen hun gehele bestaansmiddel. De verliezen sijpelen vervolgens door naar toeleveranciers, transportbedrijven, werknemers en consumenten, waardoor miljoenen Russen de directe consequenties van Poetins oorlog ondervinden.

Deze nieuwe golf van druk ontstaat bovendien op een moment dat de Russische economie reeds overbelast is door militaire productie, sancties, krapte op de arbeidsmarkt, inflatie, dalende olie-inkomsten en de ernstigste brandstofcrisis in de moderne Russische geschiedenis. De aanvallen op raffinaderijen hebben geleid tot schaarste en stijgende prijzen voor de consument, terwijl de overheidsinkomsten en de maatschappelijke stabiliteit zijn aangetast. Nu de verwoesting van de logistieke hubs ook de civiele handel bedreigt, leidt dit reeds tot openlijke kritiek op het regime. De volledige economische impact van de verbrande magazijnen moet zich echter nog ontvouwen: een golf van faillissementen zal de werkgelegenheid, belastinginkomsten, consumptie en het consumentenvertrouwen verder ondergraven, waardoor de staat gedwongen wordt meer middelen in te zetten voor het stabiliseren van het binnenlands front terwijl de oorlog voortdurend gefinancierd moet blijven.

Het politieke risico voor Poetin neemt daardoor exponentieel toe. De brandstofcrisis alleen al kostte hem in één maand tijd meer dan vijf procentpunt aan goedkeuring en bracht zijn waardering naar een historisch dieptepunt. De vernietiging van de Wildberries-magazijnen zal deze neergang versnellen, omdat strategische schade hiermee wordt vertaald naar persoonlijk financieel verlies voor de gewone bevolking. Poetin maakt een toenemend geïsoleerde indruk, verschanst zich achter zware beveiliging en vreest naar verluidt voor verraad, aanslagen of een staatsgreep. Publieke onvrede die tot voor kort ondenkbaar was, treedt nu openlijk aan de oppervlakte; elk verwoest distributiecentrum vormt niet alleen een economische schadepost, maar levert het bewijs dat het Kremlin niet in staat is de stabiliteit te garanderen waarop het zijn legitimiteit heeft gebouwd.

Samenvattend heeft Oekraïne het zwakste punt in Poetins machtsstructuur blootgelegd: de illusie dat de Russische bevolking zijn oorlog kan ondersteunen zonder daar zelf de prijs voor te betalen. Naarmate magazijnen afbranden, bedrijven instorten, brandstof schaars wordt en de kwaliteit van het dagelijks leven achteruitgaat, valt die illusie uiteen. Poetins machtsbestel rust op stabiliteit, angst en maatschappelijke passiviteit. De Oekraïense strategie grijpt op alle drie deze factoren tegelijk in, en de toenemende maatschappelijke maatschappelijke frustratie geeft aan dat Rusland een openlijke interne crisis naderbij treedt.