Oekraïners infiltreren Russische tunnels en breken offensief bij Koepjansk

Vandaag komt er belangrijk nieuws uit de operationele sector Kupiansk.

Hier hebben de Oekraïense strijdkrachten een van de belangrijkste Russische infiltratieroutes veranderd in een verwoestende tactische val, door een buitengewoon ondergronds tegenoffensief te ontketenen nabij Kupiansk. Tijdens Operatie Veles rukten troepen van het Khartia-korps van Oekraïne meer dan vijftien kilometer op door ondergrondse gangen, om achter de Russische posities op te duiken met het operationele doel de pijpleidinginfrastructuur definitief te neutraliseren die Russische soldaten herhaaldelijk in staat had gesteld de Oekraïense linies in dit gebied te penetreren.

Nadat de Oekraïense strijdkrachten de controle over het grootste deel van de stad hadden hersteld en talrijke infiltratiegroepen hadden opgeruimd, bleven de Russische commandanten gebruikmaken van een gaspijpleiding die onder de rivier de Oskil door loopt. Kleine Russische eenheden konden zich ondergronds verplaatsen, de open benaderingsroutes omzeilen en achter de Oekraïense posities tevoorschijn komen. Zelfs nadat Oekraïne individuele uitgangen had geblokkeerd, bleven de Russische troepen zoeken naar alternatieve doorgangen in de hoop nieuwe steunpunten te vestigen en de stad te destabiliseren, waarop Oekraïne besloot de Russische tactiek om te draaien.

Volgens brigadegeneraal Ihor Obolenskyi, commandant van het Khartia-korps, begonnen de Oekraïense planners met het bestuderen van videobeelden die Russische soldaten vanuit de pijpleiding hadden gepubliceerd. Deze opnamen onthulden cruciale informatie over ondergrondse afstanden, bewegingspatronen en mogelijke uitgangspunten. De Oekraïense leiding stelde vast dat Rusland van plan was meerdere uitgangen gelijktijdig te benutten om de verdedigers te overweldigen via infiltraties uit verschillende richtingen. In plaats van simpelweg elke uitgang statisch te verdedigen, ontwierp Khartia een eigen ondergronds offensief.

De voorbereiding vereiste gespecialiseerde fysieke en psychologische training, aangezien de soldaten gedurende langere perioden in enggelegen ruimten moesten opereren. Geniestroepen en pioniers richtten de doorgangen in, terwijl levensondersteunende apparatuur ondergrondse verplaatsingen mogelijk maakte. In de reeds beschadigde pijpleiding installeerden de Oekraïense troepen communicatie- en navigatieapparatuur, herstelden zij delen van het traject en bereidden zij extra doorgangen voor. Grondrobots en wielkarren hielpen bij het transport van voorraden en uitrusting door ruimten waar conventionele verplaatsing vertraagd werd.

Dit stelde de Oekraïense stormgroepen in staat zich bedekt naar de Russische posities te verplaatsen zonder zich bloot te stellen aan de dronebewaking die het oppervlak domineert; de ondergrondse operatie vormde echter slechts één onderdeel van het totale gevechtsplan. Zodra de Oekraïense soldaten posities binnen het ondergrondse netwerk hadden ingenomen, stelden zij de belangrijkste doorgangen veilig en richtten zij defensieve posities in om Russische tegenaanvallen te verijdelen.

Terwijl de Oekraïense soldaten vorderden door de pijpleiding, lanceerden andere formaties gesynchroniseerde aanvallen boven de grond. Drone-operators bestookten de Russische posities, terwijl Oekraïense stormeenheden vanaf het oppervlak druk uitoefenden, waardoor vanuit meerdere richtingen dreigingen ontstonden. Een gezamenlijk operatiecentrum coördineerde hierbij de luchtondersteuning met de Achilles-brigade voor onbemande systemen.

De operationele resultaten waren substantieel: meer dan dertig Russische soldaten werden krijgsgevangen gemaakt en terug via de pijpleiding geësfiltreerd, terwijl ruim honderd anderen werden uitgeschakeld of gewond raakten tijdens de actie. Belangrijker nog was dat Rusland de toegang verloor tot cruciale ondergrondse infiltratieroutes die het Oekraïense achterland bij Kupiansk herhaaldelijk hadden bedreigd.

Operatie Veles, genoemd naar de Slavische god van de onderwereld, maakte tevens deel uit van een bredere Oekraïense inspanning om Russische steunpunten ten westen van de rivier de Oskil te elimineren. Terwijl delen van Khartia het ondergrondse netwerk aanvielen, voerden Colombiaanse elementen binnen het korps tegenaanvallen uit rond Dvorichna, waarbij ongeveer vijftien vierkante kilometer werd gezuiverd in een kader van complementaire operaties. Samen bemoeilijkten deze acties de Russische aanvoer van versterkingen, isoleerden zij de geïnfiltreerde groepen en verhoogden zij de druk op de resterende vijandelijke posities ten westen van de rivier. Dit is van bijzonder strategisch belang voor het aanbreken van de winter, wanneer de Russische leiding anders verdekte routes had kunnen gebruiken om soldaten Kupiansk binnen te sluizen ondanks de Oekraïense luchtverkenning.

Over het geheel genomen besloot Oekraïne de infrastructuur die de Russische infiltraties mogelijk maakte rechtstreeks aan te vallen, in plaats van ze enkel passief af te slaan. De operatie legde bovendien de tegenstrijdigheid bloot in de herhaalde Russische claims dat zij Kupiansk zouden controleren. Poetin verklaarde eerder dat de stad was ingenomen, maar de Russische strijdkrachten zijn moeten blijven leunen op kleine infiltratiegroepen om zijn uitspraken kracht bij te zetten. Door op te rukken via de eigen ondergrondse routes van de vijand, hebben de Oekraïense strijdkrachten een hardnekkige kwetsbaarheid getransformeerd in een operationeel voordeel, waarmee de defensie van Kupiansk is versterkt en de bredere inspanning om de Russische troepen terug over de Oskil te drukken wordt ondersteund.