Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de sector Orikhiv.
Door het uitblijven van succes op tal van andere fronten hebben Russische generaals het bevel gegeven tot een overhaast offensief om in de gunst te komen bij Poetin en een overwinning te boeken voor de Russische media. De overmatige bewijsdrang van Russische frontcorrespondenten en de aanwezigheid van hooggekwalificeerde Oekraïense speciale eenheden op de Russische flanken zouden echter wel eens kunnen leiden tot een fiasco voor dit nieuwe Russische hersteloffensief.

Het voornaamste doelwit van de Russische aanvallen is het Oekraïense stadje Orikhiv, dat de Russische strijdkrachten al meer dan gedurende vier en een half jaar niet hebben weten in te nemen. De strijd om het kleine Mala Tokmachka geldt als de langste ononderbroken veldslag van de gehele oorlog in Oekraïne en duurt inmiddels al meer dan duizendzeshonderdtwintig dagen. Ondanks de inzet van honderden soldaten bevindt de plaats zich nog altijd niet volledig onder Russische controle.
Het Russische operationele plan voorziet erin om eerst de druk op Orikhiv op te voeren, om de stad vervolgens te omsingelen en af te snijden van haar belangrijkste aanvoerlijnen. Om dit te bereiken, hebben de Russische troepen de druk op Mala Tokmachka aanzienlijk verhoogd en vanuit het zuiden en oosten een grootschalige infiltratie-operatie ingezet. Hierdoor wisten de Russische eenheden uiteindelijk een voet aan de grond te krijgen in de stad en hun infiltranten te verspreiden over het resterende deel van het bebouwde gebied. Vervolgens lanceerden de Russische strijdkrachten een nieuw infiltratie-offensief tegen het zuidelijker gelegen Novodanylivka, waar zij eveneens een positie innamen, terwijl de geïnfiltreerde eenheden tegelijkertijd doordrukten naar Orikhiv zelf. Hoewel dit Rusland drie tactische succespunten opleverde, zorgde de versnipperde opstelling van de troepen ervoor dat de soldaten op de grond grote moeite hadden om hun terreinwinst te consolideren, mede doordat Oekraïense bommenwerpende drones continu vluchten uitvoerden om hun stellingen te bestoken.

In het besef dat het gelijktijdig vasthouden van drie kwetsbare posities niet zou volstaan voor de gewenste overwinning, verkozen de Russische strijdkrachten om de stad Orikhiv verder te proberen te omsingelen voordat zij een nieuwe centrale stoot waagden. In het westen voerden de Russen hun reserves aan en veroverden zij het dorp Mali Shcherbaky. Vanuit deze positie ondernamen zij intensieve infiltratiepogingen in de richting van Tavriiske, Yurkivka en Novopavlivka. Hoewel de Oekraïense verdediging voorkwam dat de Russen deze dorpen innamen of er vaste voet aan de grond kregen, maakte de aanwezigheid van Russische infiltranten de aanvoer van logistiek naar Orikhiv aanzienlijk gevaarlijker. De Russische troepen staakten hun acties echter niet; kort daarna infiltreerden zij tevens de nederzetting Chervona Krynytsia. Ook hier slaagden de Russen er niet in een permanente positie op te bouwen en werden talrijke soldaten in de open velden door drones uitgeschakeld, al zorgde de Russische aanwezigheid in het dorp er wel voor dat opnieuw een Oekraïense bevoorradingsroute naar Orikhiv onder directe dreiging kwam te staan.

Hoewel de Russische inspanningen succesvol lijken en het er op het eerste gezicht naar uitziet dat een overwinning nabij is, dreigt foutieve berichtgeving vanaf het front opnieuw de Russische ondergang te worden. Russische militaire verslaggevers overdrijven de omvang van de terreinwinst in ernstige mate. Gebieden waar enkel sprake is van Russische infiltratie, worden in de media al gepresenteerd als volledig onder controle. evenzo wordt beweerd dat Orikhiv zelf al nagenoeg geheel is ingenomen, terwijl de Russische aanwezigheid zich in werkelijkheid beperkt tot het zuidoostelijke deel. Momenteel laten geolocaties van Russische aanvallen zien dat Orikhiv en de Oekraïense aanvoerlijnen zwaar onder vuur liggen van de Russische luchtmacht en artillerie. Als de valse berichtgeving echter aanhoudt, zouden deze ondersteuningsaanvallen binnenkort kunnen stoppen, aangezien de Russische artillerie en luchtmacht geen posities zullen bestoken die door de eigen leiding als reeds ingenomen worden beschouwd, zelfs als de Oekraïners daar in werkelijkheid nog sterke verdedigingsposities bezetten.

Bovendien bevindt zich op minder dan dertig kilometer ten westen van Orikhiv een grote concentratie van Oekraïense speciale eenheden, waaronder de elitetroepen van de militaire inlichtingendienst GUR. Deze eenheden waren recentelijk nog betrokken bij de Oekraïense tegenaanvallen die in de winter- en voorjaarsmaanden een Russische opmars naar de stad Zaporizhia wisten af te slaan. De nabijheid van deze geharde troepenmacht ten opzichte van het vernieuwde Russische offensief op Orikhiv vormt een acuut gevaar voor de momenteel sterk blootgestelde Russische flanken.

Over het geheel genomen hebben de Russische strijdkrachten in de eerste fases van hun vernieuwde offensief weliswaar aanzienlijke tactische resultaten geboekt, maar roepen zij de overwinning al uit voordat de strijd werkelijk is beslecht. Vergelijkbaar met recente Russische nederlagen lijkt het er op dat de legerleiding nog altijd niet heeft geleerd van eerdere fouten. Hoewel de aanwezigheid van Oekraïense speciale operatie-eenheden op de westelijke flank opnieuw kan leiden tot een Oekraïense succesvolle verdedigingsactie, blijft de situatie in de stad zelf uiterst kritiek en mag deze niet worden onderschat. Het belangrijkste punt is wellicht dat, hoewel deze Russische terreinwinst uit het niets lijkt te zijn ontstaan, er sprake is van een uitputtingsslag die al enkele maanden duurt sinds het eerste stellingbedrijf in Mala Tokmachka, waarbij aan Russische zijde gedurende de gehele operatie duizenden slachtoffers zijn gevallen.



.jpg)








Opmerkingen