Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de Russische Federatie.
Hier breidt Oekraïne’s winteraanvalscampagne zich uit in omvang, juist nu Moskou de meest veeleisende fase van het seizoen ingaat. En nu worden de recent geleverde Storm Shadow-raketten uit het Verenigd Koninkrijk ingezet in de campagne, terwijl de wintervraag piekt, reparatiecycli uitgeput raken en herhaalde schade onmogelijk wordt om te absorberen in het energiesysteem van Rusland.

Het gebruik van Storm Shadow in recente aanvallen laat zien hoe Oekraïne met deze raketten is omgegaan, aangezien ze blijkbaar in reserve zijn gehouden voor een geconcentreerde klap, in plaats van onmiddellijk te worden ingezet met verminderde effectiviteit. De aankomst van de nieuwe batch uit het VK versterkte de luchtmacht nog meer, waardoor Oekraïne raffinaderijen, havens en gasfaciliteiten als hoogwaardig militair doelwit kan behandelen, waardoor de verdedigingslast voor Rusland scherp toeneemt op het moment dat stabiliteit in brandstofvoorziening, transport en exportstromen het belangrijkst is.

Het duidelijkste voorbeeld is de aanval op de Novoshakhtinsk-raffinaderij, waar meerdere inslagen en secundaire explosies wijzen op een raketaanval gericht op verwerkingsunits. Novoshakhtinsk speelt een centrale rol bij de bevoorrading van zuidelijke regio’s en militaire logistiek. De aanval was bedoeld om de productie stop te zetten en de reparatietijd te verlengen door pijpleidingknooppunten, stroomvoorzieningsunits en controlesystemen aan te vallen die nodig zijn om verwerkingsunits weer operationeel te krijgen.

Dit is het optimale moment om Storm Shadow in te zetten, omdat de winterbrandstofvraag piekt, reparatieteams en reserveonderdelen al overbelast zijn, en elke verstoring van verwerkingsunits nu sneller effect heeft dan Rusland capaciteit kan herstellen. Het patroon van schade wijst op aandacht voor knelpunten zoals pijpleidingen, controlesystemen en stroomaansluitingen, waardoor het opnieuw opstarten van de faciliteit weken vertraagd wordt. Ook de Orenburg-gasverwerkingsinstallatie, ’s werelds grootste faciliteit van dit type, werd tijdens deze golf getroffen. Beschikbare rapporten geven aan dat een langeafstanddrone werd gebruikt in plaats van Storm Shadow, wat benadrukt dat Oekraïne doelbewust verschillende middelen inzet: raketten om verwerkingsunits uit te schakelen, terwijl drones de luchtverdediging dwingen om tegelijkertijd verre regio’s te dekken.

De reeks aanvallen laat zien dat Oekraïne harde druk uitoefent in plaats van weken te wachten. Toen Oekraïne de Syzran-raffinaderij in de oblast Samara raakte, erkenden Russische bronnen verstoringen die opnieuw wijzen op verwerkingsunits en de aansturing van infrastructuur, in plaats van alleen opslag tanks. Omdat Oekraïne de raffinaderij direct koppelde aan de militaire brandstofvoorziening, suggereert dit dat Syzran op de doelwitlijst blijft in plaats van als afgeronde aanval te worden beschouwd. Op 26 december werd de Volgograd-raffinaderij die Lukoil voorziet getroffen, met meldingen van schade aan infrastructuur voor de productie van smeermiddelen en pijpleidingsystemen, een categorie output die zowel civiel transport als onderhoud van militair materieel direct beïnvloedt.

Tegelijkertijd vernietigden aanvallen op de haveninfrastructuur van Novorossiysk meerdere offshore-terminals, waardoor de haven nu slechts één resterend laadpunt heeft en een van Rusland’s belangrijkste exporthubs verandert in een fragiele bottleneck. Op dezelfde dag werd de haven van Temryuk in de kraj Krasnodar geraakt, waarbij grote productentanks in brand werden gestoken, een type doelwit dat bufferopslag verwijdert en de impact van toekomstige aanvallen op raffinaderijen en pijpleidingen die de haven voeden vergroot.

Een dag eerder troffen aanvallen een olietanker en haveninfrastructuur langs de kustlijn van Krasnodar Krai, waardoor de druk op opslag- en verzendcapaciteit in de regio verder toenam. De brand bij de raffinaderij van Saratov, die plaatsvond zonder nieuwe aanval, is een van de duidelijkste tekenen van hoe verzwakt het Russische raffinagesysteem is geworden. Saratov is herhaaldelijk geraakt, en hoewel Rusland erin geslaagd is gedeeltelijke productie te herstellen na eerdere aanvallen, zijn die reparaties steeds meer afhankelijk van tijdelijke oplossingen en apparatuur uit andere faciliteiten. Terwijl reserveonderdelen opraken en onderhoudsvensters krimpen, verschijnen fouten niet langer als lekkages of verminderde efficiëntie, maar als onbeheersbare branden en volledige stilleggingen. Dit toont een verschuiving van herstelbare schade naar structurele ineenstorting, waarbij faciliteiten beginnen te falen onder hun eigen opgebouwde stress.

Over het geheel genomen duwt Oekraïne’s wintercampagne het Russische energiesysteem voorbij het punt waarop schade kan worden beheerd via rotatie en reparatie. Herhaalde aanvallen, vertraagd onderhoud en het instorten van tijdelijke oplossingen veranderen raffinaderijen en havens in faalpunten in plaats van herstelbare activa. Met faciliteiten zoals Saratov die nu sluiten zonder nieuwe aanvallen, gaat Rusland de winterperiode in, wetende dat zelfs herstelde sites op eigen kracht kunnen falen. In dit tempo wordt Moskou gedwongen meer infrastructuur te verdedigen met minder middelen, waarbij het verlies van brandstofstabiliteit en exportcapaciteit steeds moeilijker te herstellen is naarmate de weken verstrijken.


.jpg)








Opmerkingen