Het fragiele evenwicht in Somalië stort in terwijl buitenlandse inmenging toeneemt

Afrika ontwikkelt zich tot een nieuw strijdtoneel waarin fragiele staten steeds meer worden blootgesteld aan externe manipulatie in plaats van directe interventie. Somalië, lange tijd vastgehouden in een onopgeloste veiligheidscrisis, staat nu voor een gevaarlijkere fase waarin interne zwakte samenvalt met buitenlands opportunisme. Wat ooit leek op een langzame, imperfecte stabilisatie, maakt plaats voor hernieuwde fragmentatie en erosie van staatsgezag. Deze verschuiving is niet toevallig, maar wordt gedreven door actoren die meer profiteren van wanorde dan van oplossing. Rusland heeft Somalië geïdentificeerd als een goedkope kans om invloed uit te oefenen door instabiliteit te versterken in plaats van controle uit te oefenen. Het resultaat is een geleidelijke transformatie van Somalië van een beheerde crisis naar een strategisch drukpunt, gevormd door externe inmenging.

‍