Oekraïne krijgt een ballistisch bereik van 500 km en kan Russische logistiek bedreigen

Gedurende het grootste deel van de oorlog werd het vermogen van Oekraïne om diep in Rusland toe te slaan niet beperkt door gebrek aan intentie, maar door toegang tot geschikte wapens en politieke beperkingen op het gebruik ervan. Druk op lange afstand steunde op schaarse oudere systemen en selectieve westerse leveringen, waardoor het Russische strategische achtergebied grotendeels beschermd bleef tegen aanhoudende aanvallen. Dit stelde Moskou in staat zich aan te passen door logistiek, commandostructuren en industrie net ver genoeg buiten het bereik van Oekraïne te verplaatsen om operationele diepte te behouden. Dat evenwicht staat nu onder druk nu westerse steun verschuift van het mogelijk maken van incidentele aanvallen naar het opbouwen van een blijvende slagkracht. Wanneer langeafstandswapens speciaal voor Oekraïne worden ontworpen in plaats van uit beperkte voorraden te komen, begint het strategische plafond te stijgen. Wat nu telt is niet één enkel raketsysteem, maar het ontstaan van een structureel vermogen om de Russische diepte permanent te betwisten.

‍