Ukraińskie drony pojawiają się w Jemenie przeciw Huti i otwierają nowy front daleko od Europy

Ukraińskie bezzałogowce pojawiły się na jemeńskim teatrze działań wojennych, nadając konfliktowi z ruchem Huti nowy wymiar. 8 listopada pojawiły się doniesienia, według których siły Huti zestrzeliły bezzałogowy statek powietrzny rozpoznawczy produkcji ukraińskiej w rejonie miejscowości As-Sabiha w muhafazie Lahidż. Według dostępnych informacji maszyna spadła na obszarze kontrolowanym przez oddziały powiązane z uznawanym na arenie międzynarodowej rządem Jemenu. Jej obecność rodzi pytania o rosnące zaangażowanie Ukrainy w ten konflikt oraz możliwość realizacji kolejnych dostaw uzbrojenia. Incydent ten nabiera szczególnego znaczenia, ponieważ zbiega się w czasie z nietypową aktywnością wojskowego lotnictwa transportowego między Ukrainą a Arabią Saudyjską.

Według doniesień 13 października ukraiński samolot transportowy wykonał lot ze Lwowa na lotnisko w Szarurze w południowej części Arabii Saudyjskiej. Choć ładunek nie został ujawniony opinii publicznej, w tym samym tygodniu między oboma państwami miało dojść do kilku wojskowych operacji transportowych. Loty te mogły posłużyć do przerzutu sprzętu wojskowego dla sił walczących z Huti w Jemenie, choć charakter przewożonego ładunku nie został potwierdzony. Zestrzelona maszyna to rozpoznawczy bezzałogowiec Shark-M, przeznaczony do prowadzenia rozpoznania i monitorowania pozycji przeciwnika, a nie do wykonywania uderzeń. Jego obecność wskazuje zatem na potencjalny wkład Ukrainy w rozbudowę zdolności rozpoznawczych na jemeńskim polu walki.

Doniesienia o obecności Ukrainy w Jemenie pojawiają się w krytycznym momencie wojny, ponieważ Huti odnotowali w ostatnim czasie istotne zdobycze terytorialne, wywierając rosnącą presję na siły rządowe na kilku odcinkach frontu. Wrześniowa ofensywa przyniosła im kontrolę nad strategicznym portem Mokka oraz pozycjami wzdłuż cieśniny Bab al-Mandab. W listopadzie oddziały Huti zbliżyły się na odległość 80 kilometrów do Adenu, stanowiącego główny bastion uznawanego na arenie międzynarodowej rządu. Zajęły również dystrykt Al-Makatira w muhafazie Lahidż, zagrażając głównej arterii komunikacyjnej łączącej Aden z miastem Taizz. Postępy te umocniły pozycję Huti i obnażyły słabości ich przeciwników.

To właśnie w tym obszarze ukraińskie technologie mogą nabrać szczególnego znaczenia, gdyż choć siły sprzymierzone z rządem jemeńskim zaczęły szerzej wykorzystywać bezzałogowce, Huti nadal dysponują wieloletnim doświadczeniem bojowym oraz bardziej rozbudowanym arsenałem systemów bezzałogowych. Ukraińskie systemy rozpoznawcze mogłyby pomóc w częściowym zniwelowaniu tej dysproporcji poprzez usprawnienie obserwacji pola walki, identyfikację pozycji Huti oraz wykrywanie ruchów ich wojsk. W połączeniu z bezzałogowcami uderzeniowymi i lepszą koordynacją działań skuteczniejsze rozpoznanie mogłoby utrudnić kolejne natarcia Huti oraz podnieść koszty utrzymania zajętych terenów. Jeżeli ukraińskie wsparcie nabierze charakteru regularnego, może wzmocnić ugrupowania walczące z Huti na kilku kierunkach operacyjnych.

Zaangażowanie Ukrainy w działania wymierzone w Huti może przynieść Kijowowi korzyści wykraczające daleko poza sam Jemen. Głównym celem jest przełożenie kompetencji wojskowych na wsparcie gospodarcze i dyplomatyczne ze strony państw Zatoki Perskiej, w szczególności Arabii Saudyjskiej. Relacja ta ma szczególną wartość, ponieważ szereg państw regionu mierzy się z zagrożeniem ze strony bezzałogowców konstrukcji irańskiej, analogicznych do tych, które Rosja masowo wykorzystuje przeciwko Ukrainie. Wspierając te kraje w neutralizacji podobnych zagrożeń, Kijów może umacniać swoją pozycję jako partner w dziedzinie bezpieczeństwa, zamiast pozostawać wyłącznie odbiorcą zachodniej pomocy wojskowej.

Potencjalne zwroty z takiego zaangażowania są znaczące, ponieważ Arabia Saudyjska stała się istotnym partnerem w zabiegach Ukrainy o zabezpieczenie dostaw paliw oraz rozszerzenie współpracy obronnej. Kijów dąży również do uzyskania dostępu do deficytowej amunicji przeciwlotniczej, zwłaszcza pocisków przechwytujących do systemów Patriot, kluczowych dla ochrony ukraińskich miast i infrastruktury przed rosyjskimi rakietami balistycznymi. Tego rodzaju korzyści mogłyby pomóc Ukrainie w złagodzeniu części najdotkliwszych niedoborów wojennych. W grę wchodzi także długofalowy zysk strategiczny, gdyż porozumienia obronne z państwami Zatoki Perskiej mogłyby otworzyć rynki eksportowe dla ukraińskiego przemysłu zbrojeniowego oraz pogłębić relacje z wpływowymi rządami regionu. Dotychczas brak jednak publicznie dostępnych dowodów łączących konkretną płatność, transfer uzbrojenia lub dostawę paliw bezpośrednio z ukraińską aktywnością w Jemenie.

W ujęciu całościowym doniesienia o zaangażowaniu Ukrainy w Jemenie sygnalizują pojawienie się nowego wymiaru tego konfliktu, w którym wiedza i doświadczenie wojskowe Kijowa mogą wesprzeć obóz przeciwników Huti w chwili, gdy siły rządowe tracą teren. Dla Huti oznacza to dodatkowe wyzwanie, ponieważ oprócz dotychczasowych regionalnych adwersarzy mogą być zmuszeni do przeciwdziałania ukraińskim zdolnościom rozpoznawczym oraz taktyce użycia systemów bezzałogowych. Dla Ukrainy potencjalne korzyści wykraczają poza osłabianie ugrupowania powiązanego z Iranem, stwarzając szansę na pozyskanie partnerstw w regionie Zatoki Perskiej, dostaw wojskowych oraz wsparcia finansowego w zamian za własne kompetencje. W ostatecznym rozrachunku Jemen może stać się kolejną areną, na której Ukraina przekuwa doświadczenia zdobyte w walce z bezzałogowcami wspieranymi przez Iran w dźwignię strategiczną, potencjalnie zmieniając układ sił na drugim froncie.