NOWE: Ukraińcy okrążają Rosjan pod Łymanem, a rosyjscy żołnierze już wchodzą prosto w pułapkę

Dzisiaj siły ukraińskie ostatecznie zacieśniły pętlę wokół rosyjskiego wybrzuszenia na północny zachód od Łymanu, uderzając w pozycje osłaniające jego połączenie z resztą frontu. Znaczący przełom taktyczny nastąpił w rejonie Nowoseliwki, skąd oddziały ukraińskie wyparły przeciwnika w kierunku Szandryhołowego i Deryłowego, stwarzając bezpośrednie zagrożenie dla skrzydła rosyjskich pozycji w rejonie Jarowej. W odpowiedzi siły rosyjskie przeprowadziły lokalne natarcie na północ od Seredniego w stronę Karpiwki, co pozwoliło nieznacznie poszerzyć szyję wyłomu i tymczasowo poprawić komunikację z ugrupowaniem wysuniętym. Choć krok ten dał stronie rosyjskiej pewien margines manewru do utrzymania pozycji, jednostki ukraińskie zagrażały już korytarzowi logistycznemu na zapleczu Jarowej, łączącemu wojska czołowe z resztą ugrupowania. Dalsze rozszerzanie kontrolowanego przez Ukraińców obszaru wokół Szandryhołowego i Deryłowego drastycznie ograniczy wojskom rosyjskim znajdującym się w głębi wybrzuszenia możliwości bezpiecznego podciągania odwodów, zaopatrzenia oraz ewentualnego odwrotu. Rosyjskie działania na północ od Łymanu przekształcają się w pułapkę operacyjną, w której wysunięte oddziały stają się w pełni zależne od korytarza atakowanego przez siły ukraińskie z obu flanek.

Skala zagrożenia w rejonie wyłomu osiągnęła poziom, który wywołuje niepokój nawet wśród rosyjskich analityków wojskowych. Eksperci z Federacji Rosyjskiej ostrzegają, że północne skrzydło w sektorze łymańskim staje się niezwykle wrażliwe i może stworzyć poważne komplikacje dla całego zgrupowania operacyjnego. Przyznają również, że sytuacja na polu walki staje się trudna do opanowania, ponieważ rozproszone pozycje obronne, gęste kompleksy leśne oraz aktywność małych grup infiltracyjnych utrudniają ustanowienie stałej kontroli nad terenem. W rezultacie rosyjskie dowództwo ma trudności z precyzyjnym określeniem, które pozycje zachowują stabilność, a gdzie siły ukraińskie zagrażają już szlakom na zapleczu. Obawy wykraczają poza los samych pododdziałów utrzymujących wyłom – narastające problemy w rejonie Łymanu są postrzegane jako bezpośrednie zagrożenie dla wojsk rosyjskich prowadzących działania w sąsiednich sektorach.

Mimo tych ostrzeżeń rosyjskie dowództwo kontynuuje kierowanie dodatkowych sił w stronę Jarowej, w głłąb zagrożonego wybrzuszenia, zamiast wzmacniać rejony Kołodiazi i Szandryhołowego, gdzie siły ukraińskie wywierają nacisk na przewężenie pozycji. W konsekwencji każda kolejna jednostka wysłana w rejon Jarowej staje się zależna od korytarza, który Ukraińcy konsekwentnie próbują zacisnąć. Jednocześnie nasilił się ukraiński nacisk na szlaki w kierunku Seredniego i Jarowej, redukując obszar, jaki siły rosyjskie mogą bezpiecznie utrzymywać w głębi wyłomu. Oddziały rosyjskie zostały wyparte lub wycofały się z Jarowej, porzucono również trasy infiltracji w kierunku Pryszybu. Odwroty te dowodzą nieefektywności rosyjskich działań zaradczych w zakresie zabezpieczenia pozycji wysuniętych, podczas gdy strona ukraińska kontynuuje ataki na ciągi komunikacyjne warunkujące utrzymanie całego wybrzuszenia.

Ewentualne zlikwidowanie wybrzuszenia przez siły ukraińskie postawi Rosję przed wyborem między wycofaniem się z znacznie większego obszaru na północny zachód od Łymanu a próbą obrony coraz bardziej odizolowanych pozycji w warunkach rosnącego ryzyka okrążenia. Każdy z tych scenariuszy może przekształcić lokalny kryzys w rejonie Jarowej w szersze załamanie operacyjne na północnych podejściach do miasta. Rosyjski odwrót z wybrzuszenia wyeliminowałby obecność wojsk przeciwnika w Jarowej i Serednim oraz skróciłby linię frontu, jaką Ukraińcy muszą zabezpieczać na północ od Łymanu. Jednocześnie siły ukraińskie poprawiają swoje położenie w samym Łymanie, gdzie w wyniku operacji czyszczących odzyskano teren szpitala i ograniczono rosyjską kontrolę w obszarze miejskim. Na południe od miasta oddziały ukraińskie rozszerzyły stan posiadania z Ozernego w kierunku Dibrowej, potęgując nacisk na podejścia wokół Łymanu. W połączeniu czynniki te stawiają stronę rosyjską w niekorzystnym położeniu na kilku kierunkach jednocześnie. Rosyjscy analitycy już teraz wskazują, że poważne załamanie w sektorze łymańskim wywoła trudności na osiach sąsiednich. Upadek wybrzuszenia zwiększy tę presję, zmuszając Rosję do zaangażowania zasobów ludzkich i materiałowych w celu stabilizacji nowej linii obrony.

Podsumowując, ukraińskie kleszcze wokół Łymanu w coraz większym stopniu zmuszają Rosję do wyboru między opuszczeniem wybrzuszenia a ryzykownym utrzymywaniem kolejnych wojsk na wysoce narażonych pozycjach. Wprowadzanie dodatkowych pododdziałów w głłąb wyłomu jedynie podnosi koszt ewentualnego odwrotu, w miarę jak korytarz na ich zapleczu znajduje się pod coraz silniejszym ostrzałem i presją. Jeśli Rosja zdecyduje się na wycofanie, Ukraina uzyska większą swobodę w zakresie konsolidacji odzyskanego terenu oraz potencjalnego przeniesienia nacisku na kolejne rosyjskie pozycje obronne po uszczelnieniu nowego frontu. Dałoby to siłom ukraińskim szerszy wachlarz opcji operacyjnych poza samym wybrzuszeniem, zmuszając zarazem stronę rosyjską do stabilizowania nowej linii obronnej w warunkach ciągłej presji przeciwnika.