Rosyjska siła ognia załamuje się, a Ukraina szykuje potężny kontratak: nadchodzi czas do ataku

Najważniejsze doniesienia operacyjne doby dzisiejszej napływają z odcinka orichowskiego.

Ukraińska artyleria przeprowadziła w tym rejonie niszczycielski ogień przeciwbateryjny, rażąc rosyjskie stanowiska ogniowe na wschód od Orichowa. Materiały geolokalizacyjne potwierdzają wykrycie i eliminację dwóch armatohaubic samobieżnych 2S3 Akacja w rejonie miejscowości Hulajpole. Następcze uderzenie wykonane przez bezzałogowiec uderzeniowy o skrzydle stałym przypieczętowało zniszczenie sprzętu.

W dalszej kolejności trafiona i zniszczona została rosyjska haubica holowana 2A65 Msta-B, po tym jak ukraińskie pododdziały doprowadziły do eksplozji ukrycia, w którym się znajdowała, wraz ze zgromadzoną tam jednostką ognia. Działania ukraińskie nie ograniczyły się jednak do walki z artylerią; ważny punkt bazowania rosyjskiej piechoty został poddany masowemu ostrzałowi, co doprowadziło do zawalenia połowy struktury budynku. Ukraińcy kontynuowali systematyczne niszczenie kolejnych środków ogniowych przeciwnika, wykorzystując do kierowania ogniem bezzałogowce rozpoznawcze wysokiego pułapu. Zniszczeniu uległ nawet czołg T-55, który załoga rosyjska wprowadziła do budynku mieszkalnego w celu uzyskania osłony. Ciągłe straty w artylerii powodowane ukraińskim ogniem przeciwbateryjnym zmuszają dowództwo rosyjskie do zastępowania jednolitych baterii artylerii improwizowanym związkiem czołgów, dział samobieżnych i haubic holowanych. Ostateczny bilans działań obejmuje eliminację jednego czołgu, jednej armatohaubicy samobieżnej oraz co najmniej jedenastu rosyjskich dział holowanych.

Oznacza to całkowite wyeliminowanie z walki rosyjskiego dywizjonu artylerii rozmieszczonego na wschodnim skrzydle Orichowa. Rosyjskie środki ogniowe były rozmieszczone wyjątkowo blisko przedniej linii wojsk, mając na celu zapewnienie dalekiego wsparcia ogniowego pododdziałom podejmującym próby infiltracji i obejścia Orichowa od wschodu. W wyniku ich zniszczenia rosyjskie pododdziały w tym rejonie zostały pozbawione pośredniego wsparcia ogniowego. Brak ten otworzył okno możliwości taktycznych, które strona ukraińska w pełni wykorzystuje. W szczególności źródła terenowe donoszą o pomyślnym odcięciu rosyjskich grup, które wtargnęły do niewielkiej miejscowości Czerwna Krynycia. Rosyjscy żołnierze, którzy przeprowadzili tam niedawno demonstracyjną akcję zawieszenia flagi, znaleźli się pod intensywnym ostrzałem ukraińskich dronów. Likwidacja tej obecności ma kluczowe znaczenie, ponieważ miejscowość ta stanowi dogodny rejon wyjściowy dla rosyjskich grup infiltracyjnych dążących do przecięcia jednego z głównych szlaków zaopatrzeniowych Orichowa.

Ponadto siłom ukraińskim udało się odzyskać ważną taktycznie miejscowość Hirke, którą siły rosyjskie również wykorzystywały jako podstawę wyjściową do rozszerzania wschodniego skrzydła kleszczy.

Obok realnych zysków taktycznych osiągniętych poprzez obezwładnienie rosyjskiej artylerii w tym sektorze, obserwowana jest ewolucja w sposobie prowadzenia działań artyleryjskich. W coraz większym stopniu ukraińskie brygady artylerii uzyskują autonomiczne zdolności uderzeniowe przy użyciu bezzałogowców. Nie chodzi tu wyłącznie o standardowe drony FPV typu kamikadze czy wielowirnikowce zrzutowe, lecz o uderzeniowe bezzałogowce o skrzydle stałym, których zasięg dorównuje lub przewyższa donośność konwencjonalnej artylerii lufowej. Logika tego rozwiązania jest jasna: precyzyjna amunicja artyleryjska jest kosztowna i podatna na zakłócenia sygnału GPS, natomiast trafienie w cel amunicją niekierowaną wymaga zużycia od dziesięciu do pięćdziesięciu pocisków w zależności od odległości i typu dział.

Tymczasem samolotowy dron uderzeniowy użyty w strefie przyfrontowej jest w stanie razić cel zazwyczaj już w pierwszym podejściu, co czyni go wysoce skutecznym narzędziem współczesnej walki przeciwbateryjnej. Przenoszona głowica bojowa zapewnia moc obezwładniającą wystarczającą do wyeliminowania działa z walki. Jakkolwiek systemy te nie dysponują siłą ognia i natychmiastowością rażenia salwy artyleryjskiej na cele miękkie, a ponadto wykazują wrażliwość na warunki atmosferyczne oraz środki walki elektronicznej – przez co ciężka artyleria lufowa zachowuje prymat w zadaniach obezwładniania i niszczenia – to rozszerzenie wykorzystania dronów uderzeniowych przez ukraińską artylerię dowodzi modernizacji i wzbogacenia jej arsenału przy zachowaniu zdolności do realizacji zadań priorytetowych.

Podsumowując, zmodernizowane ukraińskie brygady artylerii znacząco podniosły swoje możliwości w zakresie walki przeciwbateryjnej dzięki pełnej integracji rewolucji dronowej. W ten sposób całkowicie uciszono ciężką artylerię rosyjską na wschodnim skrzydle Orichowa, co umożliwiło ukraińskim pododdziałom przejęcie inicjatywy i odcięcie wschodniego skrzydła rosyjskiego ugrupowania. Tworzy to dogodne warunki do wyprowadzenia ukraińskiego kontrataku, zniszczenia sił wkraczających oraz odzyskania pełnej kontroli nad sektorem, który zachowuje stabilność od początku rosyjskiej inwazji.