Russische vuurkracht stort in: Oekraïners plannen massale tegenaanval

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de richting van Orikhiv.

In deze sector heeft de Oekraïense artillerie een verwoestende tegenbatterijbeschieting uitgevoerd op Russische geschutsposities ten oosten van Orikhiv. Geolokaliseerde beelden tonen aan dat Oekraïense eenheden twee 2S3 Akatsiya zelfrijdende artilleriestukken in het stadje Huliaipole hebben gelokaliseerd en vernietigd. Een vervolgaanval met een aanvalsdrone met vaste vleugels garandeerde de definitieve vernietiging ervan.

Vervolgens werd een Russische 2A65 Msta-B houwitser geraakt en vernietigd, toen Oekraïense krachten de schuilplaats waar het geschut stond opbliezen, samen met de ter plaatse opgeslagen artilleriemunitie. De Oekraïense acties bleven echter niet beperkt tot artillerie alleen: een omvangrijke operationele basis van Russische soldaten werd getroffen door verwoestend vuur, waardoor een volledige helft van het gebouw instortte. De Oekraïense strijdkrachten gingen door met het een voor een uitschakelen van de artilleriestukken, waarbij verkenningsdrones op grote hoogte het vuur van bovenaf koppelden en stuurden. Er werd zelfs een T-55-tank uitgeschakeld die door de Russen in een woonhuis was gereden om als dekking te dienen. De aanhoudende verliezen aan artillerie door Oekraïens tegenbatterijvuur zijn duidelijk zichtbaar, aangezien de Russen gedwongen zijn een allegaartje van tanks, zelfrijdend en getrokken geschut in te zetten in plaats van een gestructureerde, uniforme artilleiebatterij. Uiteindelijk wisten de Oekraïeners met succes één tank, één zelfrijder en minstens elf Russische getrokken artilleriestukken uit te schakelen.

Dit betekent dat de Oekraïense strijdkrachten het gehele Russische artilleriebataljon dat op de oostflank van Orikhiv gesitueerd was, volledig hebben uitgeschakeld. De Russische artillerie opgesteld buitengewoon dicht bij de frontlijn, bedoeld om ver reikende vuursteun te verlenen aan Russische eenheden die Orikhiv vanuit het oosten probeerden te infiltreren en te omvatten. Door deze vernietiging zitten de Russische eenheden hier nu tijdelijk zonder indirecte vuursteun om Oekraïense posities te bestoken. Dit gebrek aan vuurdekking heeft een operationeel venster geopend waarvan de Oekraïners volop gebruikmaken. Specifiek melden bronnen ter plaatse dat zij erin geslaagd zijn de Russische soldaten af te snijden die waren binnengedrongen in het stadje Chervona Krynytsia. Russische troepen hadden daar onlangs een vlaggesteekactie uitgevoerd, maar staan nu onder zwaar Oekraïens dronevuur. Het uitschakelen van de Russische aanwezigheid hier is van cruciaal belang, aangezien de plaats fungeert als een springplank voor Russische infiltranten om een van Orikhivs belangrijkste aanvoerroutes af te snijden.

Daarnaast zijn de Oekraïense strijdkrachten er zelfs in geslaagd om het tactisch belangrijke stadje Hirke te heroveren, dat door de Russen eveneens werd gebruikt als uitvalsbasis om hun oostelijke tangbeweging te vergroten.

Naast de reële tactische terreinwinst die de Oekraïners boekten door het verstommen van de Russische artillerie in deze sector, wordt een geheel nieuwe evolutie in artillerieoperaties zichtbaar. Steeds vaker zien we dat Oekraïense artilleriebrigades aanzienlijke capaciteiten voor drone-aanvallen opbouwen. Het gaat hierbij opvallend genoeg niet noodzakelijk om de gebruikelijke FPV-kamikaze- of bommenwerperdrones, maar om aanvalsdrones met vaste vleugels die het bereik van conventionele Oekraïense buisartillerie evenaren of zelfs overtreffen. De reden hiervoor is volstrekt helder: precisiegeleide artilleriemunitie is kostbaar en gevoelig voor GPS-stoorsignalen, terwijl er voor een ongeleid projectiel gemiddeld tien tot vijftig granaatinslagen nodig zijn om een doel te raken, afhankelijk van de afstand en het gebruikte geschut.

Een aanvalsdrone met vaste vleugels die aan het front wordt ingezet, kan dit daarentegen meestal bij de eerste poging volbrengen. Dit maakt deze systemen uitermate geschikt voor moderne tegenbatterij-oorlogvoering, waarbij Oekraïense artillerie-eenheden de taak hebben om Russisch geschut uit te schakelen. Ze leveren voldoende explosieve lading om deze kanonnen buiten gevecht te stellen. Wel missen ze de pure slagkracht en de snelle afgifte van een artilleriegranaat die op of nabij een zacht doel inslaat, naast hun kwetsbaarheid voor slechte weersomstandigheden en jammen; dit betekent dat het conventionele zware geschut superieur blijft voor onderdrukking en zware verwoesting. Het uitgebreide gebruik van aanvalsdrones door Oekraïense artillerie-eenheden toont aan dat zij zich hebben gemoderniseerd door hun gereedschapskist uit te breiden, terwijl ze paraat en in staat blijven om de kernwezenlijke taken van de artillerie uit te voeren.

Over het geheel genomen hebben de gemoderniseerde Oekraïense artilleriebrigades hun tegenbatterijcapaciteiten drastisch vergroot door de dronerevolutie ook binnen hun eigen gelederen te integreren. Hierdoor hebben zij het zware Russische geschut op de oostflank van Orikhiv volledig tot zwijgen gebracht, wat Oekraïense troepen op de grond de kans geeft om de oostelijke Russische tangbeweging af te snijden en te neutraliseren. Het is nu aan de Oekraïense strijdkrachten om het tegenoffensief door te zetten, de Russische opmars teniet te doen en opnieuw de controle te grijpen over een sector die standhoudt sinds het uitbreken van de Russische invasie.